Informatie bij de kerkdiensten

 

zondag 10 november 2019 – de achtste zondag van de herfst
We lezen Matteüs 25: 31-46: alles wat je over hebt voor een ander, heb je voor Jezus gedaan. Het kinderverhaal vertelt over Sint Maarten. Deze heilige uit de vierde eeuw na Christus bracht de woorden uit Matteüs 25 in praktijk en deelde zijn mantel met een bedelaar, die aan de stadspoort zat.

zondag 3 november 2019 –  de zevende zondag van de herfst
De ontmoeting met Zacheüs – Lucas 19: 1 – 10.
Alweer een pareltje van vertelkunst uit de mond van Jezus, zoals Lucas het in zijn evangelieboodschap neerschreef. En opnieuw klinkt het zo authentiek, dat we ‘t gevoel krijgen heel dicht bij het hart van Jezus’ verkondiging te komen. Genade, nieuwe ruimte, nieuw leven voor allen die in hun oude leef- en denkwijze zijn komen vast te zitten en op dood spoor zijn geraakt. ‘Vandaag moet Ik in jouw huis verblijven.’
De Tsjechische priester-schrijver Tomáš Halík heeft in zijn prachtige, spirituele boek ‘Geduld met God’ de twijfelende en zoekenden figuur van Zacheüs als uitgangspunt genomen om mensen die op afstand staan tegenover kerk en geloof in hun zoeken en vragen heel nabij te komen.
Wat is het dat Zacheüs drijft? Wat betekent het als je in je leven meer en meer een gesloten front van versperrende ruggen voor je ziet, waar geen doorkomen aan is? En wat betekent het dan als er één werkelijk bij jou stil staat, je bij jouw naam noemt en eerlijke belangstelling toont voor heel jouw reilen en zeilen? De ruimte die dan ontstaat is buitengewoon creatief: nieuwe horizonnen openen zich.

zondag 27 oktober 2019 – de zesde zondag van de herfst
U kent ze misschien, mensen die zichzelf graag op de borst slaan. Of juist niet, mensen die op de achtergrond van alles doen, maar die je nooit hoort. Een gelijkenis die Jezus vertelt in Lucas 18, vers 9 tot en met 14 gaat onder andere hier over.
Boeiend, het is een gelijkenis van eeuwen geleden: toch kun je het je zo voorstellen, want het is heel herkenbaar. Wat vertelt dit verhaal mij nu? Wat kan ik ermee?

zondag 20 oktober 2019 – de vijfde zondag van de herfst
We lezen deze dienst Genesis 32: 23-32: Jacob is onderweg naar zijn broer Esau om zich na lange tijd met hem te verzoenen. Hoe dichter hij zijn broer nadert, hoe meer hij met zijn eigen verleden vecht. In dat alles is God ook bij hem op een wonderlijke manier. Tussen waken en slapen is een man als een engel met hem in worsteling. Uiteindelijk ontvangt Jacob bij het aanbreken van de nieuwe morgen de zegen. Met nieuwe kracht vervolgt hij zijn reis naar zijn broer.

zondag 13 oktober 2019 – de vierde zondag van de herfst
Deze zondag hoop ik voor het eerst in uw gemeente voor te gaan.  Daarom stel ik me graag even voor. Geboren en getogen ben ik in Arnhem. Na een studie Hebreeuws en Theologie ging ik werken in Pijnacker als bijstand in het pastoraat. Na twee jaar werd ik vormingswerker voor de gezamenlijke kerken van Tiel. Jeugdwerk viel daar onder mijn werkzaamheden. In 1998 werd ik predikant in Kuinre en Blankenham, twee kleine dorpjes in de kop van Overijssel. Ik heb daar 20 jaar gewerkt. Sinds 1 augustus ben ik predikant van de protestantse gemeente Didam. Ik vind het fijn om in de Liemers  te wonen. Het voelt alsof ik weer terugkeer in mijn geboortestreek.

De lezing van zondag 13 oktober is uit Lucas 17: 11-19: tien melaatsen, Joden en Samaritanen, roepen Jezus om ontferming. Jezus trekt zich hun lot aan en zegt hun genezing toe. Slechts één van de tien keert terug bij Jezus om God te danken.

zondag 6 oktober 2019 – de derde zondag van de herfst
Deze zondag is er een zangdienst. Engelse hymnes, wie wil ze niet meezingen? Altijd al hebben ze, met hun meeslepende melodieën en prachtige harmonisaties, een grote populariteit genoten in de Nederlandse Protestantse kerken. Maar taal veroudert sneller dan muziek. 
Daarom klopten hymne-minnaars aan bij de bekende theoloog Sytze de Vries, die een prachtige klassiek- moderne stijl van dichten heeft en die bij uitstek goed kan omspringen met liedteksten op zoek naar nieuwe vertalingen en teksten. Veel van zijn teksten zijn voorzien van prachtige en meestal bekende melodieën uit de Engelse traditie.
De muzikale omlijsting in de dienst zal worden verzorgd door Saskia Janssen op dwarsfluit en de Zanggroep Nieuw Liedboek. Marius de Boer bespeelt orgel en piano.

zondag 29 september 2019 – de tweede zondag van de herfst
Deze zondag neem ik als voorganger afscheid van de Protestantse Gemeente Westervoort. Na een periode van 10 jaar steek ik volgende week de brug over en wordt predikant van Arnhem-Noord.

Zo’n afscheidsdienst heeft altijd iets van terugkijken, ook bij mij. Terugkijken op wat hier is gebeurd in Westervoort en wat mijn bijdrage daaraan is geweest. Enkele weken geleden kwam bij mij op dat het over ‘herderschap’ moest gaan in deze dienst. Want voorgangers worden al heel lang als herders gezien. Maar toen ik een tijdje nadacht, kwam ook al snel bij mij op dat het net zo goed over het thema ‘schapen’ moest gaan. Want herder ben je niet in je eentje. Hoe ziet de kudde eruit en waar houdt ze op? En als je daarover in de Bijbel leest, dan merk je al snel dat herders en schapen ook alles met God te maken hebben. Uiteindelijk is Hij de herder bij uitstek. 
We lezen daarom drie Bijbelgedeelten: 1 Samuel 16, 1-13 over de herder-koning, Matteüs 9,35-38 over de schapen en psalm 23 over de herder bij uitstek: God.

zondag 22 september 2019 – de eerste zondag van de herfst
Het Oecumenische Leesrooster biedt ons voor deze zondag I. Samuël 19: 9-17. Deze episode uit de Davidsgeschiedenis is een treffend staaltje van oosterse vertelkunst. Indringend en ook met humor wordt beschreven hoe de ene Messias figuur (gezalfde) zijn hoge roeping niet aankan en in steeds tragischer omstandigheden wegglijdt, terwijl de ster van de andere Messias figuur steeds helderder gaat schijnen. Saul en David. Maar o zo herkenbaar in onze eigen levensomstandigheden: een misstap, een fout wordt je nagedragen en er volgt een reeks van steeds onvermijdelijker incidenten, waarvan je de gevangene lijkt te worden. Daar tegenover de kracht van de liefde, veelal nauwelijks beantwoord, die uiterst creatief naar openingen zoekt, waar alles afgesloten, omsingeld, door het noodlot bepaald lijkt te zijn. En daar tussendoor zweeft Gods Geest, die met ons, mensenkinderen in hun zwakheid en kracht, een bedoeling van licht en heil heeft.
Niks ouds of nieuws onder de zon: wie ooit de film “Escape from Alcatraz” heeft gezien herkent het meteen.


zondag 15 september 2019 – de dertiende zondag van de zomer

Deze zondag ga ik voor de tweede keer voor in Westervoort. Ik kijk er erg naar uit u weer te ontmoeten! De lezingen zijn uit Exodus 32: 7-14 en Lucas 15:1-10. In het eerste verhaal lezen we hoe God boos is op zijn volk, dat een gouden beeld heeft gemaakt van een stierkalf om het te aanbidden. Mozes probeert God ervan te overtuigen hen niet te straffen. In Lucas lezen we over de ophef van de farizeeërs en Schriftgeleerden over Jezus’ gedrag: ‘Die man ontvangt zondaars en eet met hen’. Jezus antwoord met twee gelijkenissen, de eerste over een herder die op zoek gaat naar één schaap, de tweede over een vrouw en één verloren drachme.
Velen van ons kennen deze verhalen goed, evenals de uitleg. We kennen het als verhalen over zonde en schuld en hoe we desondanks in liefde weer gevonden of opgenomen worden. Maar kijkt u eens naar de alternatieve interpretatie in deze cartoon. Is het schaap weggelopen van de kudde? Of heeft de kudde besloten dat het schaap er niet bij mag horen?
Joanne Vrijhof

zondag 8 september 2019 – de twaalfde zondag van de zomer
Deze zondag staan we stil bij de lezing uit Lucas 14, 25-33. Jezus vertelt aan de schare mensen die met hem meetrekt hoe zij in het leven moeten staan. Ze moeten in ieder geval alle banden loslaten die hen bindt met het verleden. Het volgen van Jezus is een kruis dragen, een op je nemen van dat wat je leven zwaar kan maken.
Zondag besteden we ook aandacht aan de actie van de diaconie waarbij een allerlei spullen zijn ingezameld die we via het Inloophuis ‘De Herberg’ kunnen aanbieden aan mensen in de gemeente Westervoort die het minder breed hebben. 

zondag 1 september 2019 –  de elfde zondag van de zomer
Deze zondag is de Startdienst voor het nieuwe seizoen. Na een vakantieperiode starten wij weer met allerlei activiteiten in de kerk. En deze zondag staan we stil bij deze nieuwe start. De dienst krijgt dit jaar vorm aan de hand van een aantal thema’s uit ons nieuwe beleidsplan. Tijdens de dienst staan de lezingen uit 1 Petrus 3 en Lucas 4, 14-21. In Petrus 3 roept de briefschrijver zijn publiek op eensgezind te zijn in de gemeente. In Lucas 4 gaat het over wie Jezus is en dat in hem de beloften van de profeten vervuld worden. Na de dienst is er gelegenheid elkaar te ontmoeten bij de koffie en thee.

zondag 25 augustus 2019 – de tiende zondag van de zomer
Deze zondag staan we stil bij het thema van het jongerenkamp dit jaar: “Wedden dat ik het kan”. In verschillende vormen kwam dit thema tijdens het kamp aan de orde, zo ook tijdens onze afsluitende bijeenkomst in Lievelde. De Bijbelverhalen over een aantal wonderen namen daarbij een belangrijke plaats in. Tijdens de dienst kijken we terug op de verhalen en staan wat nadrukkelijker stil bij één van die verhalen, het verhaal van de opwekking van Lazarus, naar het verhaal uit Johannes 11, 1-44. Verder is er de nodige (pop)muziek te beluisteren en mee te zingen.

zondag 18 augustus 2019 – de negende zondag van de zomer
God zoals die in de Bijbelverhalen naar voren komt is niet een God van onpartijdigheid en distantie. Evenmin is Hij een suikeroom of een speen voor slapende kinderen. Hij is een vijand van tirannen, veroordeelt uitbuiters en koestert een onverzoenlijke haat tegen hen die geweld bedrijven tegen armen, zwakken, hulpelozen en rechtelozen. De ongerechtigheden van de machtigen tegen de machtelozen ziet hij niet over het hoofd. Positief gezegd: Hij is een God die niet vergeet hen die tot Hem kwamen ‘langs de straten van de pijn, langs de wegen van het lijden, door het woud der eenzaamheid’. Hij is een God ‘die al zijn liefde hecht aan wie van liefde leeft.’

zondag 11 augustus 2019 – de achtste zondag van de zomer
Het verhaal van de verloren zoon kunt u vast uit uw hoofd navertellen. Geen wonder, het is een van de bekendste verhalen uit de Bijbel. Maar wat we vaak niet goed inzien is dat het verhaal helemaal niet gaat over dé verloren zoon. Het verhaal gaat over twéé zonen. Twee zonen, die beiden net zo verloren zijn. Zij het op een andere manier. En dan is er nog de vader die smacht naar een relatie met zijn beide zoons. Laten we dus eens kijken of dit welbekende verhaal ons vandaag weer iets nieuws heeft te vertellen.

zondag 4 augustus 2019 – de zevende zondag van de zomer
“Ik zei tegen mezelf,” zo zegt Prediker: “Zoek het eens in het plezier en geniet van het goede.” Klinkt niet heel verkeerd zo in de vakantietijd!
Maar hij gaat verder met: “Naar hartenlust genoot ik van alles wat ik verworven had. Dat althans had ik met mijn zwoegen bereikt. Maar toen ik terugkeek op alles wat ik gepresteerd had en op al de moeite die mij dat gekost had, stelde ik vast: het is allemaal ijdel en grijpen naar wind.” Klinkt een stuk minder gezellig. Hoe krijgen we het aardse geluk met het hemelse verbonden? Gaan we over nadenken. Komt u ook?

zondag 28 juli 2019 – de zesde zondag van de zomer
Over het bidden gaat het zondag tijdens de dienst. In Lucas 11, 1-13 vragen de leerlingen van Jezus: “Leer ons bidden”. En Jezus geeft hen het Onze Vader. Vervolgens staat hij stil bij hoe dat bidden tot God werkt. “Als je hem wat vraagt, dan zal Hij het je toch niet onthouden?” is de teneur van het verhaal. In de eerste lezing, Genesis 18, 20-33, zien we een mooi voorbeeld van een gebed wat Abraham tot God richt met het oog zijn neef Lot en zijn gezin.

zondag 21 juli 2019 – de vijfde zondag van de zomer
Zondag lezen we twee verhalen waarin de harmonie tussen twee mensen ver te zoeken is. Het eerste verhaal gaat over het verhaal over de ongewenste kinderloosheid van Hanna uit 1 Samuel 1, 1-20 en het verhaal over de jaloezie tussen Martha en Maria uit Lucas 10, 38-42. Maria neemt wel de tijd om aan de voeten van haar Heer plaats te nemen, terwijl Martha zo in beslag genomen wordt door haar werk, dat ze letterlijk buiten beeld raakt bij Jezus

zondag 14 juli 2019 – de vierde zondag van de zomer
Deze zondag staan we stil bij de lezingen van Deuteronomium 30,9-14 en Lucas 10,25-37. Verhalen over wat je moet doen om het goede leven te bereiken. Voorschriften die niet moeilijk zijn volgens Jezus. Ze zijn bereikbaar.

zondag 7 juli 2019 – de derde zondag van de zomer
Zondag zullen we het hebben over wat wel genoemd is de herontdekking van de ziel. Want met alles wat in onze verstandelijke maatschappij werd prijsgegeven blijkt dat de ziel, hoe onzichtbaar en onvindbaar ook, zich toch telkens weer laat gelden.
Met het verstand (de ratio) reken je en tel je, maar met hart voel je. ‘Kijken doe je met de ogen, zien met de ziel’, hoorde ik zondagavond nog op de tv. De ziel heeft alles de maken met de vraag of ons leven nog kwaliteit heeft.
We lezen uit de vertaling van het NBG uit 1953, want in de nieuwste blijkt de ziel ook al naar de zolder verhuisd. ‘Wat baat het een mens als hij de hele wereld wint en schade lijdt aan zijn ziel?’, dat is de grote vraag, nog hevig actueel.
Ds. K. Dijk

zondag 30 juni 2019 – de tweede zondag van de zomer
De dienst heeft als thema: “WIE DE HEMEL ZOEKT, MOET ONDERAAN BEGINNEN”

De lezingen zijn als volgt:
Tenachlezing Genesis 1: 1-5
Evangelielezing Mattheus 3: 1-17
Brieflezing 1 Korintiërs 13: 1-7

zondag 23 juni 2019 – de eerste zondag van de zomer
Geloven is niet een simpel gegeven. Het gaat gepaard met vertwijfeling, het allemaal niet goed weten. Soms ervaren we iets van God, en soms zitten we in een tijd van geestelijke dorheid. Hoe bemoedigt ons dan de gelijkenis van de man die z’n huis bouwt op een rots? Zondag hoort u hier meer over.

Voorstellen
Mijn naam is Mirjam Verschoof. Afgelopen zomer heb ik de predikantsopleiding afgerond en nu werk ik al bijna een jaar als pionier in een pioniersplek op Kanaleneiland. Werken in deze context is ontzettend interessant en mooi werk. Op het moment wonen we in Nieuwegein, maar we zijn druk aan het klussen in een appartementje op Kanaleneiland. Over een paar weken verhuizen we naar deze mooie wijk.

zondag 16 juni 2019 – Trinitatis
Deze zondag lezen we het verhaal van de nachtelijke ontmoeting van Jezus en Nicodemus beschreven in Johannes 3, 1-16. Nicodemus erkent Jezus als de van God gezonden leraar. Maar hij heeft moeite met de door Jezus gezegde woorden over het opnieuw geboren worden. Wat is dat eigenlijk: opnieuw geboren worden? Daar willen we bij stilstaan. Naast de lezing uit Johannes lezen we ook Spreuken 8, 22-31 over de Wijsheid.
In de dienst vieren we het avondmaal.

zondag 9 juni 2019 – eerste Pinksterdag
Zondag is het Pinksteren. Daarover lezen we in Handelingen 2 het verhaal van hoe de Geest tot de leerlingen van Jezus kwam om hen te steunen op hun weg. Daarom is het zondag een dag om te vieren dat de Geest van God ons bijstaat op onze wegen. Maar het verhaal maakt ook duidelijk wat dat betekent dat voor onze wegen? Behalve het verhaal van Pinksteren in Jeruzalem lezen we ook 1 Korintiërs 13, 1-3.

zondag 2 juni 2019 – de zevende zondag van Pasen
In deze tijd tussen Pasen en Pinksteren bieden de predikanten van Zevenaar, Westervoort en Doesburg u weer een preekcarrousel aan. Deze keer met als thema ‘Talen naar geloof in een mondige wereld.’ Vandaag staan we stil bij het geloof van Abraham. En we kijken wat dat betekent voor ons geloof. We doen dat aan de hand twee lezingen: Genesis 12, 1-9, waarin vertelt wordt hoe Abraham naar het land Kanaän trekt en Hebreeën 11, 1-16 waarin de schrijver van de Hebreeënbrief herinnert aan het geloof van Abraham.

zondag 26 mei 2019 – de zesde zondag van Pasen
De dienst van vandaag heeft de titel ‘Een frisse wind’.
De lezingen zijn Joël 2,21 – 3,2 en Johannes 14,23-29.

zondag 19 mei 2019 – de vijfde zondag van Pasen
Bij deze viering…Deelthema van deze viering is: ‘Ik geloof het wel’
Wie taalt er vandaag de dag nou nog naar geloof? Kan je niet heel goed zonder? Met alles wat we tegenwoordig weten. En als het gaat om de grote weerbarstige vragen waar wij het antwoord op schuldig moeten blijven, daar geeft God toch ook niet thuis? Heeft geloof niet haar beste tijd gehad?
Ik poneer er een andere stelling tegenover: de tijd waarin wij leven is een beste tijd voor geloven! Juist in deze mondige wereld komt het erop aan dat wij talen naar geloof! Maar misschien moeten we het dan wel even hebben over onze geloofstalen…

zondag 12 mei 2019 – de vierde zondag van Pasen
Vandaag, op Moederdag, zullen we een tekst lezen waarin Jezus een moeder ontmoet. Hij ontmoet een buitenlandse, alleenstaande moeder. In die tijd waren dat eigenschappen die geen hoog aanzien genoten. Maar we zullen zien dat Jezus in die minste, toch het grootste geloof herkent. Een gezegende dienst gewenst.
Joanne Vrijhof

zondag 5 mei 2019 – misericordia domini – de derder zondag van Pasen
Preek Carrousel Talen naar geloof in een mondige wereld
Soms lijkt het alsof de kerk een vreemde taal spreekt die nog maar weinig mensen beheersen. Spreken wij die taal nog? Lukt het om woorden te vinden voor wat je gelooft en kun je een verbinding leggen tussen geloof en leven? Een twintiger zei laatst tegen mij: “mijn leeftijdsgenoten zitten vol levensvragen, maar ze zoeken niet in de kerk. Want de woorden en de verhalen zeggen hun niets.” Als predikanten van Doesburg, Westervoort en Zevenaar bereiden wij in deze Paastijd elk een dienst voor rond het onderwerp geloof en taal. Het thema laat veel ruimte voor een eigen invulling: “Talen naar geloof in een mondige wereld”.

In de dienst van deze zondag richt ik mij op de lezing uit Johannes 21:1-14, over de leerlingen die na Pasen besluiten om te gaan vissen. Maar ze vangen niets. Het is alsof zij worstelen met de vraag hoe zij de gebeurtenissen van Pasen in hun eigen leven een plek zullen geven. Hoe helpt het evangelie hun op weg met de vragen van hun leven? Hoe leggen zij (en wij) een verbinding tussen het verhaal van de opstanding en hun dagelijkse (of nachtelijke) geploeter? Een goede dienst gewenst.
ds. Alle Jonkman

zondag 28 april 2019 – de tweede zondag van Pasen
Het verhaal voor deze zondag (Lukas 24:13-35) schetst vier fasen van gelovig worden:
1. Aandacht krijgen voor een intens innerlijk verlangen.
2. Een keuze maken.
3. Aandachtig luisteren naar wat de ander zegt en zien wat de ander doet en zo ervaren dat God bij je is.
4. Op weg gaan naar de gemeenschap die je woord van hoop nodig heeft.

zondag 21 april 2019 – eerste paasdag
Het is Paasmorgen, de laatste dienst uit een serie van acht dagen waarin we in de kerk samen kwamen om de gebeurtenissen die Jezus meemaakte in de week van zijn sterven en opstaan te gedenken. Tijdens die vieringen kwamen psalmthema’s aan de orde. Vandaag is het thema ‘Feest’, omdat we feest vieren omdat zijn dood niet het einde bleek te zijn. Op de ochtend van Pasen was het graf leeg en werd Jezus gezien.
Tijdens de dienst staan we stil bij twee bij uitstek Paasverhalen. We lezen Ezechiël 37, 1-14 en Johannes 20, 1-18. De profeet Ezechiël ziet een visioen van een groot dal dat gevuld is met dorre beenderen. De profeet moet profeteren over die beenderen, dat ze zullen bewegen en dat ze nieuw leven ingeblazen krijgen. In Johannes 20 lezen we het Paasverhaal zoals Johannes dat ons vertelt.
Dat het een feestelijke dienst is, blijkt ook uit het feit dat de trompettist Arno Ross meespeelt.

zondag 14 april 2019 – de zesde zondag van de Veertigdagen – Palmzondag
Komende zondag is Palmzondag, Jezus trekt Jeruzalem binnen, gezeten op een ezel en zijn leerlingen trekken enthousiast achter hem aan. Met dat verhaal uit Lucas 19, 28-40 beginnen wij de dienst. Tegelijkertijd zien we dat Farizeeën in Jeruzalem zijn die het Jezus kwalijk nemen dat zijn leerlingen hem zo toejuichen.
Als we later het vervolg lezen, Lucas 19,41-48, dan horen we van het verdriet dat Jezus heeft over de toekomst en het heden van stad. En iets verderop, in Lucas 22, 1-6 horen we van hoe Judas uit onvrede over Jezus optreden, de Hogepriesters en Schriftgeleerden belooft Jezus te zullen verraden op een geschikt moment.
Tijdens de dienst zingt Con Brio onder leiding van hun nieuwe dirigent, Lex van Diepen en met begeleiding van Irina Levin.

Voorbereiden op Pasen
In de afgelopen tijd was er voor ons gelegenheid om ons voor te bereiden op Pasen. Er waren de kerkdiensten op zondag met verhalen die op één of andere manier verbonden zijn met de gebeurtenissen in de Goede Week. In de kerk heb ik een paar keer geprobeerd u op ideeën te brengen voor uw persoonlijke voorbereiding op Pasen. Zo suggereerde ik om een week de koffie te laten staan en in plaats daarvan water te drinken. Of om een keer elke dag een half uur te wandelen. Twee weken geleden deed ik het idee aan de hand, om eens iemand op te zoeken uit uw kennissenkring, die wel een bezoekje van u zou kunnen gebruiken.
Sommigen van u vonden het wel grappig, te horen aan de reacties in de kerk. Sommigen zijn ook met de suggesties aan de slag gegaan. Zo bereidden wij ons voor op Pasen.
Eén suggestie van persoonlijke voorbereiding tot slot: maak eens ruimte in uw agenda om een keer vaker naar één van de vieringen in de Goede Week te gaan dan vorige jaren. Van Palmzondag tot Paasmorgen zijn er vieringen. Ook om u voor te bereiden op Pasen.

Zondag 7 april 2019 – de vijfde zondag van de Veertigdagen
Vandaag  is er om 10.00 uur weer een zangdienst. In deze dienst zingen we weer veel mooie bekende en wat minder bekende liederen. Daarbij hebben we passende teksten gevonden. Het thema is deze keer “LICHT”. De Zanggroep Nieuw Liedboek o.l.v. Marius de Boer werkt mee aan deze dienst.
Vrijdagavond 5 april komt de zanggroep bij elkaar in de kerk om de liederen te oefenen. Tijd 19.30- 21.00 uur. Als u graag zingt bent u van harte welkom, ook als is het maar 1 keer. Het verplicht u tot niets.
We zijn ervan overtuigd dat het weer een prachtige dienst wordt en hopen dat velen die met ons zullen meebeleven.
De voorbereidingsgroep: Willemien Dokter, Marius de Boer, Ron Meijer en Henk Bonnink.

Zondag 31 maart 2019 – de vierde zondag van de Veertigdagen
Vandaag staan we stil bij het verhaal van de Verloren Zoon, zoals Lucas ons dat vertelt in Lucas 15, 13-32. Overbekend en op veel verschillende wijzen uitgelegd in de geschiedenis van de kerk en de Bijbeluitleg. En dan lezen we dit verhaal in de Veertigdagentijd. In de tijd waarin de Zoon onderweg is naar zijn Vader, een lange weg. De vader in het verhaal van de Verloren Zoon roept het tenslotte uit: “Mijn zoon die dood was is weer levend geworden!” Dat heeft alles met elkaar te maken, denk ik. Daarbij lezen we het slot van 2 Kronieken. Over hoe Juda en Jeruzalem ten onder gingen en een lange weg moesten gaan voordat nieuw leven mogelijk was.

Zondag 24 maart 2019 – de derde zondag van de Veertigdagen
De zondagen in de veertigdagentijd hebben speciale namen. De namen van deze zondagen zijn afgeleid van teksten in de psalmen, die we als eerste zingen in de dienst, de intochtspsalm. Het moment waarop God en mens elkaar ontmoeten, bij ‘elkaar intocht doen’.
Deze zondag, de derde van deze tijd, heet ‘Oculi mei’. Dat is Latijn voor ‘Mijn ogen’. Die naam verwijst naar de woorden in Psalm 25: ‘ Ik houd mijn oog gericht op de Heer…’. In de NBG vertaling staat het zo: ‘Mijn ogen zijn bestendig op de Heer…’
Zoals een kind met verwachtingvolle ogen naar je kan kijken, zo ziet de dichter van de psalm ook zichzelf, als gelovige: verwachtingsvol kijken, vragen, hopen, bidden.
Deze veertigdagentijd, de tijd van inkeer en bezinning, nodigt ons uit om daar eens wat langer bij stil te staan. Mag je vragen? Wat vraag je dan? Mag je bidden? Wat bid je dan? Het zijn de vragen die de discipelen stellen aan Jezus in onze evangelielezing uit Lukas 11: 1 – 11.
In de lezing uit Genesis  18: 22 – 33 zien we een vragende Abraham, die durft te vragen. Waar haalt hij de moed vandaan?
Ik nodig u uit om deze zondag hier samen bij stil te staan.

Zondag 17 maart 2019 – de tweede zondag van de Veertigdagen
Deze zondag lezen we een gedeelte uit de woestijnverhalen van het volk Israël, Exodus 34, 27-35. Mozes is op de berg Sinaï om de twee platen van het verbond in ontvangst te nemen. Zijn gezicht glanst als hij met God gesproken heeft. Die glans wordt ook zichtbaar in dat andere verhaal wat we lezen, Lucas 9,28-36. Daar gaat Jezus met Petrus, Johannes en Jacobus de berg op en daar ontmoeten ze Mozes en Elia. Als Jezus boven op de berg in gebed is, wordt zijn gezicht wit en zijn kleren stralend wit. En Mozes en Elia vertellen hem van de uittocht, die hij moet vervullen in Jeruzalem. Maar Petrus, Johannes en Jacobus begrijpen er op dat moment niets van.

Zondag 10 maart 2019 – de eerste zondag van de Veertigdagen
Vanaf deze zondag zijn we zeven weken op weg naar Pasen en al die tijd horen we verhalen van hoe Jezus zijn weg naar Jeruzalem ging. Zondag staan we aan het begin van die weg. We lezen het verhaal aan het begin van Jezus optreden over de verzoeking in de woestijn, zoals het beschreven staat in Lucas 4, 1-13. Veertig dagen wordt Jezus op de proef gesteld in een wereld van leegte, woestenij en van gevaren die op de loer liggen. Bij dit alles blijft hij overeind en dat blijft hij ook op zijn weg naar Jeruzalem.
Zeven weken is Jezus onderweg, zeven weken zijn ook wij onderweg. Het zijn weken om stil te staan bij onze wegen. In de eerste lezing, Deuteronomium 5, 6-21 worden ons tien leefregels voorgehouden voor een goed samenleven in die zeven weken, maar ook in alle weken van ons leven.

Zondag 3 maart 2019 – de achtste zondag na Epifanie
Zowel Jeremia als Lucas riepen op om woorden en daden elkaar niet te laten tegenspreken. Jeremia greep terug op de geloofstraditie van zijn volk waarin heel praktische leefregels klonken. Lucas greep terug op het onderwijs van Jezus. Allerlei uitspraken over het in woord en daad volgeling van Jezus zijn, plaatste hij bij elkaar. Uitspraken die nog altijd van grote waarde zijn, willen we een steentje bijdragen aan een leefbare samenleving voor ieder. Een van die uitspraken betrof het oordelen over anderen. Jezus wees, aldus Lucas, het oordelen zonder de nodige zelfkritiek af. Wie blind is voor eigen falen, moet niet een ander willen corrigeren. Als we vrij zijn van onze behoefte om te veroordelen, kunnen we een veilige plek scheppen waar mensen samen kunnen komen in kwetsbaarheid.

Zondag 24 februari 2019 – de zevende zondag na Epifanie
Zoals de weerberichten nu zijn wordt het een stralend lenteweekend in de winter. En toch gaan wij het hebben over tranen.
Zo gek is dat ook weer niet; want verdriet is – helaas – niet seizoensgebonden. Huilen hoort bij het dagelijkse en godsdienstige bestaan en als er in een cultuur niet gehuild mag worden, als het in jouw omgeving niet geoorloofd is om je gevoelens te tonen dan ontken je de behoefte aan de Geest, zegt theologe Dorothë Sölle.
Van haar is ook de bewerking van het Onze Vader dat we samen bidden.

Zondag 17 februari 2019 – de zesde zondag na Epifanie
Deze zondag lezen we uit het Oude Testament Jeremia 17, 5-10, een spreken van de profeet over de mens die op God vertrouwen en over de mens die op mensen vertrouwd. Die op God vertrouwen zijn standvastig als een boom aan de rivier geplant. Daarnaast lezen we Lucas 6, 17-26, die je Lucas’ versie van de Bergrede kunt noemen, alleen spreekt Jezus deze zaligsprekingen bij Lucas in het veld. 

Zondag 10 februari 2019 – de vijfde zondag na Epifanie
Deze zondag lezen we in de kerk het verhaal van de wonderbare visvangst uit Lucas 5, 1-11. Nadat Jezus vanuit een klein vissersbootje de schare op de rand van het Meer van Genesareth heeft toegesproken, vaart hij met de vissers bootje het meer op. Hij vraagt hen de netten uit te werpen. Hoewel ze de hele nacht niets gevangen hebben, doen ze het opnieuw en dan blijkt er zoveel vis in het net te zijn gevangen dat het net bijna scheurt. En dan volgt de roeping van Petrus, Jacobus en Johannes als discipelen van Jezus. In de andere lezing uit 2 Timoteüs 2,22-26 gaat het over hoe je dan dienaar van de Heer moet zijn: je moet streven naar ​rechtvaardigheid, geloof, ​liefde​ en ​vrede.

Zondag 3 februari 2019 – de vierde zondag na Epifanie 
Jezus is als profeet niet geliefd in zijn vaderstad (Lukas 4:21-30)
De eerste reactie op de woorden van Jezus in de synagoge van Nazareth zijn: ‘Woorden van genade’. Heilzame woorden. Maar dan? De stemming slaat om. Dezelfde mensen die hem eerst toejuichen, willen hem nu doodmaken. Waarom? Omdat ze in hem een valse profeet zien? Een valse profeet moet je doden, staat in Deuteronomium 13. Of omdat ze er niet aan moeten denken dat het jubeljaar nu uitgevoerd gaat worden? Goed nieuws voor de armen betekent slecht nieuws voor de rijken. Is dat de angst? Of is het omdat Jezus niet allereerst zijn eigen volk laat delen in Gods heil? Niet eigen volk eerst. Kijk eens hoe in de bijbel mensen uit de volkeren gered worden zegt Jezus. God handelt anders dan jullie denken. . Dat maakt zijn plaatsgenoten razend. Ze dachten van Jezus beter te worden, maar is dat wel zo? Ze willen direct van hem af. Vreemd, hoe snel dat kan gaan.

Zondag 27 januari 2019 – de derde zondag na Epifanie
Vandaag staan we stil bij het verhaal uit Lucas 4,14-21, waar Jezus de synagoge bezoekt in Nazareth zijn vaderstad. Hij leest op de sabbat uit de boekrol en zegt: ‘Heden is voor uw oren dit Schriftwoord vervuld’ en vervolgens vertelt hij wat zijn boodschap is voor de wereld. Die boodschap staat centraal, deze zondag en wat dit betekent voor ons en voor onze wereld.

Zondag 20 januari 2019 – de tweede zondag na Epifanie
Deze morgen staan we stil bij het verhaal van de bruiloft in Kana, het staat in Johannes 2, 1-11. Het verhaal gaat over een bruiloft zonder bruid, een feest zonder wijn, over Jezus en zijn moeder, en over leerlingen die in Jezus geloven.

Zondag 13 januari 2019 – de eerste zondag na Epifanie 
Deze morgen lezen we het verhaal van een mens, die zijn identiteit vindt, zijn roeping.
Het is Jezus die door zijn doop een verandering ondergaat. Nee, zo zeg ik het niet goed. Zijn doop is het moment waarop Jezus zichzelf mag worden, bemind zoals hij is.
Maar hij heeft ook nog een moeizame levensweg voor zich. De basis van zijn bestaan en de kracht voor het lopen van die weg vindt hij op dat moment, waarop een stem uit de hemel hem ‘mijn geliefde zoon’ noemt.
Het is niet altijd gemakkelijk om ‘jezelf’ te zijn. Het zal blijken dat veel mensen Jezus als een zondaar gaan beschouwen, iemand, die de wet overtreedt. Ze gaan hem zien als iemand die er niet mag zijn, en op het laatst wordt hij gekruisigd in opdracht van mensen, die de leer denken te kennen.
Je zou dit verhaal van Jezus’ doop in de Jordaan als een opsteker kunnen zien, voor allen die soortgelijke ervaringen hebben nadat ze hun roeping, hun identiteit hebben gevonden.
Voor hen klinkt die stem: ‘Jij bent mijn zoon, mijn dochter, in jou vind ik vreugde’!

Zondag 6 januari 2019 – de tweede zondag na Kerst
We vieren Drie Koningen. Herodes hoort van hen dat er een nieuwe koning geboren is. Hij is zo jaloers dat hij vele jongetjes dood, zodat hij niet van de troon gestoten kan worden, terwijl de wijzen Jezus juist willen eren. Wie waren zij en hoe kunnen we van hen leren, niet jaloers te zijn, maar een ander juist te prijzen?

Zondag 30 december 2018 – de laatste zondag van dit jaar
Vandaag staat er een nieuw gezicht voor u, dus ik zal me even voorstellen. Mijn naam is Hester van Dam-Pieters, ik ben predikant-geestelijk verzorger in opleiding en ik woon samen met mijn man Matthijs in Utrecht. Hoewel ik hier nog nooit geweest ben, hoor ik al mijn hele leven over u. Bijna vijftig jaar geleden werd mijn opa namelijk predikant van deze gemeente. Ik was dan ook aangenaam verrast toen ik gevraagd werd hier voor te gaan. Nu volg ik een klein beetje in zijn voetstappen.
Deze zondag is het thema van de viering dromen. We horen twee verhalen van jonge mensen die in hun dromen geroepen worden door God: Jozef en Samuel. Een belangrijk onderwerp dat hiermee samenhangt is stilte. Een kostbaar goed in deze snelle, luidruchtige tijden. Daarom zullen we wat langer stil zijn dan u misschien gewend bent.
Ik zie ernaar uit u zondag te ontmoeten.

Eerste Kerstdag 25 december 2018 – dienst voor jong en ouder
Deze dienst is voorbereid met een aantal gemeenteleden en wil rekening houden met ouderen en jongeren. We lezen Johannes 1, 1-5 en Lucas 2, 8-20. Dit zijn de bekende verhalen van de herders die op bezoek komen in de stal en zich verbazen – en het verhaal van hoe het Woord tot ons kwam in Jezus. Al bijna 2000 jaar zijn deze verhalen verteld. Maar wat is er van geworden tegenwoordig?

Kerstnacht 24 december 2018 – 22.00 uur
Tijdens deze dienst staan we stil bij het verhaal van de geboorte van Jezus uit Lucas 2, 1-7. Als je het verhaal leest en de context weet van het pasgeboren kind, dan zou je er bang van worden. En toch is dat niet de bedoeling.

zondag 23 december 2018 – de vierde zondag van Advent
Deze zondag is het de 4e adventszondag, dit jaar een dag voordat het Kerstlicht ons verschijnt. Het duister is het diepst, en we roepen en zingen van oudsher ‘Dauwt hemelen, regen jouw gerechtigheid!’. En met die oude kreten roepen we stemmen uit Israël op: van een profeet, en daarna van twee vrouwen. De profeet, Micha, heeft het over een komende heerser die een herder zal zijn, en zo vrede zal brengen, de vrede van de shalom als welzijn van mensen. En de beide vrouwen, de oude Elisabeth en haar jonge nichtje Maria, ontmoeten elkaar in de vreugde van deze vrede, verbonden met hun bijzondere kinderen op komst. Ze staan daarmee op tegen de heersende harde orde: alles zal omgekeerd worden, zingt Maria, dat zal deze God doen, daarop is de Eeuwige uit.
Dat is de diepgravende verwachting van een bijbels gelovige, volhardend tegen alle moedeloosheid in. God smokkelt zichzelf als een kind onze duistere wereld binnen.

zondag 16 december 2018 – de derde zondag van Advent
Deze zondag staan we stil bij lezingen uit Sefanja 3, 14-20 en uit Lucas 3 de verzen 7-18. In Sefanja spreekt de profeet het volk aan: ze mogen jubelen want God heeft naar hen omgezien. Lucas vertelt het verhaal van hoe Johannes de Doper doopte in de Jordaan en hoe nadrukkelijk het volk er op wijst de goede keuze te maken. Tijdens deze dienst vieren we het avondmaal.

zondag 9 december 2018 – de tweede zondag van Advent
Toelichting bij Maleachi 3:1-4 en Lucas 3:1-6:
De profeten van Israël riepen telkens weer op om op te staan uit moedeloosheid en gelatenheid en de dag te begroeten waarop de mens zoals God die bedoelde verschijnt. Johannes keek uit naar deze mens en later ontmoette hij hem in Jezus.
Levend in de woestijn van het leven liet Johannes zich niet misleiden door doemdenken en negativiteit, maar bracht hij licht waar het donker was. Dringend nodigde hij ieder die hij ontmoette uit dat ook te doen, niet zozeer in grote gebaren, maar in de bezigheden van alledag.

zondag 2 december 2018 – de eerste zondag van Advent
We beginnen een periode van vier weken waarin we langzaam toegaan naar Kerstfeest. Een tijd van verwachten is het. Daarover gaat het ook in de lezingen van de zondag. In Zacharia 14, 4-9 wordt verteld van de verschijning van God in Jeruzalem. In Lucas 21, 25-31 profeteert Jezus over hetzelfde en staat hij stil bij het teken van de vijgenboom: als je de vijgenboom in Israël ziet uitlopen, weet je dat het zomer is. Zo weet je ook dat de Mensenzoon komt, zegt Jezus, als je al de tekenen ziet waarvan hij vertelt.

zondag 25 november 2018 –  de tiende zondag van de herfst
Deze zondag staan we tijdens de kerkdienst stil bij wie stierven dit jaar. Bij het overlijden van 7 gemeenteleden waren we op de één of andere manier betrokken. Hun familie is uitgenodigd om de dienst zondag bij te wonen. Daarnaast zijn er meer gemeenteleden overleden, ook hen willen we noemen dit jaar.
Tijdens de dienst staan we stil bij de lezing uit Ezechiël 37. De profeet Ezechiël wordt door God meegenomen naar een dal vol dorre doodsbeenderen. Hij moet er omheen lopen, en hij overziet het geheel. Dan zegt God hem dat hij moet profeteren. En als hij dat doet, dat komen de botten weer tot leven: er komt huid op en spieren en het worden tot mensen die weer in beweging komen, een wonderlijk verhaal.
Maar het is dan ook een opstandingsverhaal, vaak gelezen in de Paasnacht.

zondag 18 november 2018 – de negende zondag van de herfst
Deze zondag zal ds. Florie van de Hoek voorgaan in de dienst. Waar ze het over gaat hebben heeft ze ons niet laten weten, dus: laat u verrassen!

zondag 11 november 2018 – de achtste zondag van de herfst
Deze zondag lezen we in de dienst Leviticus 19, 1-2, 9-18, de tekst waarin er een aantal voorschriften worden gegeven die die duidelijk maken hoe de mensen in Israël een heilig leven moeten leven in Israël. Eigenlijk zijn de voorschriften niet heel bijzonder, heilig leven is blijkbaar niet zo bijzonder bij God. Daarnaast lezen we Marcus 12, 28-34, het verhaal waarin een wetgeleerde Jezus vraagt wat het belangrijkste gebod is.

zondag 4 november 2018 – de zevende zondag van de herfst
Deze zondag staan we stil bij de lezingen uit Job 19, 23-27a en de lezing uit Marcus 12, 18-27. Vooral die uitspraak van Job vind ik wel mooi: na alle ellende die Job is overkomen in zijn leven roept hij zijn levensprincipe uit. Hij zegt: “Ik weet: mijn redder leeft, en hij zal ten slotte hier op aarde ingrijpen”. Mooi is het, als je dat principe durft vasthouden nadat je zoveel is overkomen. Daar sluit de uitspraak van Jezus tot de Sadduceeën bij aan als Jezus spreekt over de God van Abraham, van Isaak en van Jacob: “Hij is geen God van doden, maar van levenden”.
Tijdens de dienst zingt de zanggroep Nieuw Liedboek. Ook kan iedereen één of twee fruitbakjes meenemen aan het eind van de dienst om die te bezorgen bij oudere gemeenteleden. En dan natuurlijk bij voorkeur niet alleen bezorgen, maar ook nog even een praatje maken met het gemeentelid dat je bezoekt.

zondag 28 oktober 2018 – de zesde zondag van de herfst
In de hoofdlezing van deze zondag komen we een blinde man tegen: Bartimeüs. Hij zit naast de weg. Hij zit er naast. In een verhaal over mensen die allemaal op weg zijn en zich ook ergeren als de voortgang wordt opgehouden, staan wij stil bij mensen die er naast zijn komen te vallen. Bij wie de voortgang om de een of andere reden gestopt is. We zien het om ons heen en voelen het misschien ook wel bij onszelf: ergernis als je wordt opgehouden: te lang in de rij voor de kassa, te lang in de file, de vluchtstrook maar nemen ook als er verderop mensen in nood aan de kant zitten. Gelukkig zijn er ook die wel gaan staan bij de mens die is aangewezen op bijstand en hulp van anderen. Gelukkig zijn er nog mensen die zich laten raken en leiden door het medegevoel van Jezus. En de aan de kant zittende mens moed toespreken. Ten slotte is er Jezus, die Bartimeüs een zelfstandig kiezend mens laat zijn. En vervolgens helend aanraakt. Een prachtverhaal, waarbij de dieper liggende vraag is: wie is nou werkelijk blind?
De lezing uit Jesaja wil ons de ogen openen voor de rampzalige verwarring (‘leegte’!) die teweeggebracht wordt als de samenleving (ver)blind raakt. In tijden van schijnprocessen, verdoezeling van de waarheid en fake-news helaas maar al te actueel.

21 oktober 2018 – – de vijfde zondag van de herfst
Al enkele jaren hebben wij in Doesburg, Westervoort en Zevenaar een prekencarrousel. Deze keer is het overkoepelende thema ‘Open deur naar nieuwe ruimte’. Binnen dit thema besteden wij predikanten aandacht aan de verhouding van kerk en samenleving.
Maar hoe doe je het nou, in deze tijd? De kerk wordt kleiner, soms zorgelijk kleiner. Wat heb je dán nog te zeggen. Je zou misschien het hoofd in de schoot willen leggen en het gezellig willen houden samen zolang het nog gaat.
Toch is dat niet de weg die Jezus ons heeft voorgehouden. We staan vandaag stil bij Matteüs 16,21-27. Daar zegt Jezus dat we een heilige ruimte moeten vormen die niet de weg gaat van de massa. En het is een weg die mogelijk is. Zo houdt de kerk een traditie levend en bidt voor de wereld terwijl de meeste mensen in hun dagelijks leven maar weinig met God en geloof lijken bezig te houden. Is de kerk bijna als een kloostergemeenschap, of als priesters die namens de wereld het gebed onderhouden.

14 oktober 2018 – de vierde zondag van de herfst
Deze zondag is er weer een Zangdienst die is voorbereid door een groepje gemeenteleden. In deze dienst zingen we veel mooie liederen en horen we bijbehorende teksten. Deze keer rondom het thema: “Over het leven”.
De Zanggroep Nieuw Liedboek o.l.v. Marius de Boer werkt mee aan deze dienst. Vrijdagavond komt de zanggroep van 19.30 uur tot 21.00 uur bij elkaar in de kerk om te oefenen.
Iedereen die graag zingt is welkom om mee te doen, ook al is het maar 1 keer. Het verplicht tot niets.
Het wordt vast een prachtige dienst. We hopen dat velen die met ons mee zullen beleven.

7 oktober 2018 – de derde zondag van de herfst
De viering van zondag werkt het thema ‘Open deur naar nieuwe ruimte’ uit in het licht van de Israëlzondag (1e zondag van oktober). Als lezingen zijn gekozen Ezechiël 44,1-14 en Matteüs 21,10-17. Lezingen die spannende vragen oproepen over wat ons denken en doen in het leven bepaalt en of dat nog wel iets te maken heeft met het heiligen van het leven en recht doen aan elkaar. Spannende vragen ook wanneer we de blik richten op de voortdurende worsteling in Israël/Palestina hoe het samenleven in het land gestalte te geven.
De lezingen mogen dan in niet mis te verstane taal kritisch zijn, ze zijn niet minder hoopgevend. In beide verhalen klinkt een tegenstem die de machten die ons bestaan bezetten een halt toeroepen. Die tegenstem horen we ook weerklinken in het project ‘Tent of Nations’ van de Palestijnse christen Daoud Nassar en zijn familie. Hun boerenbedrijf met fruit- en olijfbomen hebben ze gemaakt tot een plaats van ontmoeting en vrede. Hun parool staat voor iedereen te lezen op een grote kei: ‘We refuse to be enemies.’

30 september 2018 – de tweede zondag van de herfst
Sinds enkele jaren draaien de predikanten van Doesburg, Westervoort en Zevenaar van tijd tot tijd een preekcarrousel. De reacties in de drie gemeenten zijn dermate positief dat er dit jaar voor gekozen is om zowel in het voor- als najaar een preekcarrousel voor te bereiden. In de maanden september en oktober zal het overkoepelende thema ‘Open deur naar nieuwe ruimte’ zijn. Binnen dit thema besteden de predikanten aandacht aan de verhouding van kerk en samenleving.
Deze eerste zondag gaat ds. Alle Jonkman uit Zevenaar voor in Westervoort. Hij vraagt zich af welke hoop er is voor een krimpende kerk. De kaart van Nederland gaat langzamerhand plekken vertonen, waar de kerk niet langer vertegenwoordigd is. Wat verdwijnt er op die plekken en wat blijft er over? Is er op die plekken ruimte voor geloof en voor God en waar is dat te ontdekken? Zoekend naar nieuwe ruimte laten wij ons ondermeer inspireren door de gelijkenis van de bruiloft (Matteüs 22 en Lucas 14) en door het lied van Oosterhuis ‘zomaar een dak’ lied 276 uit het nieuwe liedboek.

23 september 2018 – de eerste zondag van de herfst
Wie is de belangrijkste?
Als u een reddingsboot zou hebben, waar maar één persoon bij in kan en zowel koning Willem-Alexander ligt in het water als een onbekende man. Wie zou u meenemen? Wij mensen maken onderscheid tussen de ene en de andere persoon, menen dat de een belangrijker is dan de ander. Voor God zijn beide personen even belangrijk, bent u super belangrijk!

16 september 2018 – de dertiende zondag van de zomer
Zondag staan we in de dienst stil bij het verhaal van een bezeten jongen die bij Jezus wordt gebracht, het verhaal staat in Marcus 9, 14-29. Zijn vader brengt hem bij Jezus want de boze geest “heeft hem zelfs vaak in het vuur gegooid en in het water”. En of Jezus iets doet? Aanvankelijk zegt hij alleen maar: “alles is mogelijk voor wie gelooft”.

9 september 2018 – de twaalfde zondag van de zomer
Deze zondag staan we in de kerk stil bij het verhaal van de Barmhartige Samaritaan uit Lucas 10, 30-37. Op de vraag ‘Wie is mijn naaste?’ van de wetgeleerde vertelt Jezus de bekende en geliefde gelijkenis. Misschien is de gelijkenis wel zo geliefd omdat haar boodschap helder en ethisch is: ‘Ga heen, doe gij evenzo”. Er wordt dus iets van ons gevraagd.

Tijdens de dienst nemen we afscheid van Henk Bonnink als ouderling en bevestigen we Jan Henk Harkema als ouderling-kerkrentmeester voor onze gemeente.

2 september 2018  – de elfde zondag van de zomer
Zondag is de startzondag voor het nieuwe kerkenwerkseizoen. Tijdens de dienst staan we stil bij het thema: “Een goed gesprek”. Er wordt heel wat afgepraat binnen en buiten de kerk. Maar als het goed is, gaan de gesprekken ergens over, zeker in de kerk. In de dienst lezen we Marcus 8, 27-33, het verhaal van het gesprek dat Jezus heeft met zijn leerlingen over de vraag: “Wie is Jezus?” Het lijkt een goed gesprek, maar je blijft wel zitten met de vraag: “Hebben ze elkaar begrepen?”
Na de dienst is er koffie en omdat het startzondag is, hebben we een klein programma. Ik wil u vragen een voorwerp mee te nemen dat met uw manier van geloven te maken heeft. Het kan van alles zijn, zeker ook voorwerpen waaraan je de verbinding met geloven niet direct afleest zijn van harte welkom. We willen u vragen daarover iets te vertellen tijdens het koffiedrinken.

26 augustus 2018 om 10.30 uur – de tiende zondag van de zomer
De jongeren van de kerken van Duiven en Westervoort zijn afgelopen weekeinde bij elkaar geweest op kampweekeinde in Lievelde.
Thema dit jaar was: “En dat vinden wij helemaal niet raar, dat vinden wij alleen maar héél bijzonder”. U herkent er misschien een nogal tenenkrommende scene uit een bekende Nederlandse televisieserie.
Op kamp werd gesport, werden spellen gedaan, we gepraat met elkaar en uiteindelijk was er ook een afsluitende bijeenkomst met muziek, eigen inbreng en een stuk bezinning.
Die bezinning komt terug in de kampdienst komende zondag 26 augustus om 10:30 uur wordt gehouden in de Samen-op-Wegkapel in Duiven.
Jolande van Baardewijk en Arjen Hiemstra zullen samen met de mensen van het kamp deze dienst leiden. Daarom is er op deze zondag geen dienst in Westervoort. Een ieder is welkom in de kerk van Duiven!

19 augustus 2018 – de negende zondag van de zomer
Deze zondagmorgen worden we midden in onze zomerrust opgeschrikt door twee mensen die roepen: Elia en Jezus. Beide roepende mensen brengen wel wat teweeg, ze gooien een steen in de vijver en de rust is voorbij. Mensen komen in beweging.
Hun verhalen lezen we vandaag in 1 Koningen 19: 19 – 21 en in de lezing uit Marcus 1: 14 – 20.
Wat zou de betekenis van hun roepen voor ons zijn? Welke beweging brengt het bij ons tot stand?
We zullen het wel zien, vandaag!

12 augustus 2018 – de achtste zondag van de zomer
Gedurende de zomer horen we de evangelist Marcus vertellen over Jezus’ reis door zijn land, om zijn volk Israël nieuw te betrekken bij de oude verhalen van bevrijding, Vandaag horen we hoe Jezus even over de grens gaat, het heidense gebied ten noorden van Israël in (het huidige Libanon). Daar vindt een aangrijpende confrontatie plaats met een niet-Joodse vrouw. Mag zij meedoen met Israël? Is er een uitweg voor de bezetenheid waar haar kind onder lijdt? Die vraag gaat ook ons aan, want ook wij zijn niet-Joden. Kunnen wij meedelen met Israël? Jezus lijkt wel over een grens in hemzelf heen getrokken te worden…
Als opmaat uit Israëls eigen bijbel horen we een profetie uit Jesaja, over volken die de vrede willen komen leren in Jeruzalem. Zouden zulke vredesvisioenen mee geresoneerd hebben in Jezus?

5 augustus 2018 – de zevende zondag van de zomer
Zondag lezen we een gedeelte uit het Evangelie van Marcus, Marcus 7, 1-23. In de evangelietekst gaat het over hoe je kunt leven in verbinding met de Thora. Leef je goed voor God op grond van datgene wat je eet, of je op juiste wijze je brood eet? Of komt er ook iets anders bij kijken? Ook op een andere manier is de dienst verbonden met brood: tijdens de dienst vieren we het avondmaal.

29 juli 2018 – de zesde zondag van de zomer
Deze zondag wil ik nog één keer stilstaan bij een gedeelte uit het Bijbelboek Job. Deze keer gaat het om hoofdstuk 42, het slot van het Bijbelboek. In het hoofdstuk wordt vertelt dat Job uiteindelijk meer gezegend mens is na de rampspoed. Een soort ‘eind goed, al goed’ of ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’. Toch is dat niet het hele verhaal. En daar willen we bij stilstaan.

22 juli 2018 – de vijfde zondag van de zomer
Deze zondag vervolg ik na mijn vakantie een kleine serie diensten rond het boek Job. Hoewel het Oecumenisch Leesrooster het boek Job al in juni heeft afgesloten, lijkt het mij goed daar nog een gedeelte uit te lezen. Vandaag lezen we Job 38, het hoofdstuk waarin God na lang zwijgen zelf aan het woord komt. God heeft lang gezwegen in het boek, de vrienden van Job zijn aan het woord geweest en Job heeft hen geantwoord. Maar nu spreekt God uiteindelijk. Misschien klinkt ons dat vreemd in de oren.

15 juli 2018 – de vierde zondag van de zomer
Jezus zendt zijn leerlingen uit om het goede nieuws bekend te maken. “Als jullie ergens niet welkom zijn en de mensen niet naar jullie willen luisteren, moet je daar weggaan.” Het klinkt zo simpel: je doet je verhaal en als mensen het niet willen horen, gewoon gaan. Hoe vaak lukt ons dit? Of willen we soms iets te graag ons eigen verhaal opleggen aan een ander?

8 juli 2018 – de derde zondag van de zomer
Wie bij God wil horen moet anders worden dan gewoon. Heilig heet dat, in Leviticus; niet aangepast aan deze wereld, noemt Paulus het. Maar hoe kan dat? We zijn toch gewone mensen en willen gewoon met anderen meedoen? Genoeg om over na te denken nu wereldwijd alles op de schop gaat, in het groot en in het klein. ‘Anders dan gewoon’ is een ware kunst.

1 juli 2018 – de tweede zondag van de zomer
Niet bestemd voor de dood
Leven zonder uitzicht is leven in een sarcofaag. Het mag nog zo comfortabel en luxueus lijken, het blijft leven in een sarcofaag.’Talita koem!’ (Meisje sta op!). Het leven is mooier dan je denkt. Want het is bestemd voor een leven met mensen en met God.

24 juni 2018 – de eerste zondag van de zomer
Wie worstelt niet zo nu en dan of misschien wel elke dag met leed, met zorgen, met pijn? Hoe gaan we daarmee om – dat is het thema van deze zondag. Aan de hand van twee bijbelgedeelten en een bekend kunstwerk staan we erbij stil, geven het de ruimte. Psalm 142 vertelt over radeloosheid, Marcus 1:29-39 vertelt ons hoe Jezus het druk had met het genezen van zieken. Wees welkom in de dienst!

17 juni 2018 – de derde zondag na Trinitatis
We lezen verder in het Bijbelboek Job. Job is al zijn voorspoed verloren en ook zijn lichaam is aangetast door zweren. Zijn vrouw heeft hem aangeraden God te vervloeken en zijn zeven vrienden hebben zeven dagen bij hem gezeten zonder een woord uit te brengen. Nu heeft er één van de vrienden gesproken. In de lezing antwoordt Job hem, maar een antwoord is het niet echt. Het is veel meer een klacht aan God die we deze zondag lezen. We lezen Job 10. In deze dienst zingt Con Brio een groot aantal liederen en we vieren avondmaal.

10 juni 2018 – de tweede zondag na Trinitatis
Deze zondag staan we stil bij het Bijbelboek Job, bij het verhaal over een buitengewoon vroom man die allerlei ellende overkomt, maar in zijn narigheid God niet wil vervloeken. Hij blijft zich afvragen: “Waarom overkomt mij dat nou?” Eerst raakt hij zijn rijkdom kwijt en sterven zijn kinderen, later raakt zijn eigen lichaam ernstig aangetast. Maar, staat er zo mooi bij: “Ondanks alles zondigde Job niet en sprak hij geen onvertogen woord”. Zondag lezen we Job 2 en zo zullen we de komende tijd nog een paar keer uit hetzelfde bijbelboek lezen.

3 juni 2018 – Een dag met een blijde blik – de eerste zondag na Trinitatis
O wat kunnen we angstig en bedrukt door het leven gaan… Gestrest door de dingen die zo nodig moeten, door de sleur en zorgen van alledag, door de apen en beren die we telkens weer op ons pad verwachten, of door de lange zware weg die we achter ons hebben en die al ons vertrouwen heeft weggezogen.
De teksten van vanmorgen gunnen ons een onderbreking van dit gangbare beeld van ons zelf. Even een bevrijd gevoel! Even niet allen voelen dat je bevrijd bent, maar ook iets mogen doen, met je handen, om jezelf en anderen ervan te overtuigen, dat er licht is, ruimte, goddelijke liefde, een natuur die bloeit en vruchten afwerpt, en dat jij daarvan mag genieten… Dankbaar genieten.
De eerste vruchten mogen proeven, de mooiste ervan voor het aangezicht van God brengen. Aren plukken en de korreltjes in je handen wrijven, de vliesjes wegblazen en proeven dat de Eeuwige ons van alles geeft waarvan we mogen leven. Het leven als een geschenk vieren, en de sabbat is daar bij uitstek geschikt voor! En dan ook, dat is de slagschaduw op een zonnige dag, die mensen voor je zien, die niet genieten kunnen. Doordat ze gevangen zitten in hun beperking, of, misschien nog wel erger, doordat ze gevangen zitten in een beeld van God, dat genieten en leven aan alle kanten inperkt.
Jezus laat zich als een werkelijk bevrijd mens zien, die Gods licht brengt waar mensen nog al te zeer in het duister gevangen zitten.

27 mei 2018 – Zondag Drie-eenheid
Het is de zondag van de Drie-eenheid. We kennen God de Vader, God de Zoon en God de heilige Geest. Drie en toch één. Ooit is er in de kerkgeschiedenis lang over gesproken. Uiteindelijk kwam men uit bij een drie-eenheid. Misschien dat dogma van de Drie-eenheid niet interessant is voor u. Daar kunnen we het zondag nog wel eens over hebben. Met deze zondag zijn twee lezingen verbonden waar we bij stilstaan: Exodus 3, waar God verschijnt op de Sinaï en Johannes 3 waar Jezus een lang gesprek voert met Nicodemus over wie hij is en over wie de Geest is.
De zanggroep zingt en er zijn gasten uit de gemeenten in de Liemers om met onze kerk kennis te maken. Na afloop zal ik hen iets vertellen over het kerkgebouw. Maar u kunt natuurlijk ook gewoon bij de rondleiding aansluiten…

20 mei 2018 – de achtste zondag van Pasen
Zondag staan we stil bij het verhaal van Pinksteren, Handelingen 2, 1-11. Vijftig dagen na Pasen zijn de Jezus’ leerlingen bij elkaar in de bovenzaal terwijl ze in gebed zijn samen met de vrouwen met Maria, Jezus moeder en zijn broers. En dan plotseling blijkt het verhaal van Pasen niet af. Een windvlaag steekt op en vuur verdeelt zich over hun hoofden. Vuur en wind zijn niet zomaar tekenen van een bijzonder gebeuren. Het zijn tekenen die erg verbonden zijn met de Joodse traditie. Naast Handelingen lezen we een gedeelte van Leviticus 23.

13 mei 2018 – de zevende zondag van Pasen
Soms begeven we ons op woelige wateren. Hoe houden we dan het hoofd koel? En kunnen we in zo’n periode nog vasthouden aan God? Of dreigen we kopje onder te gaan en Hem te verliezen? Noach bouwde een ark om zichzelf, zijn liefsten en de dieren te redden. Het was een ark van vertrouwen, van geloof en hoop. Kunnen wij hem na doen? We gaan het er over hebben in de dienst van zondag 13 mei. Tot dan?

6 mei 2018 – de zesde zondag van Pasen
Vandaag lezen we het verhaal over hoe Noach na de Zondvloed de ark verlaat, Genesis 8, 1-14. Eerst laat Noach een raaf uitvliegen, daarna een duif en pas als de duif niet weer terugkomt, omdat hij droge aarde vindt, opent Noach het luik in de ark en laat de dieren en de mensen de ark verlaten. Het is een oud en beroemd verhaal wat we lezen. De preekcarrousel is eigenlijk weer afgelopen, maar toch past het verhaal nog prima bij het thema: de eenheid van God en de chaos van de mens. Want uiteindelijk is er toch weer een hoopvol nieuw begin. Zelfs na alle chaos van het water.

29 april 2018 – de vijfde zondag van Pasen
Thema: ‘Wie denk je wel dat je bent?!’
In de preekcarrousel van dit jaar staan we stil bij de thematiek die 70 jaar geleden leidde tot de oprichting van de Wereldraad van Kerken. Ds. Chris Kors uit Doesburg doet dit a.s. zondag door in te zoomen op de thematiek van polarisatie in de samenleving enerzijds en liefde als ‘medicijn tegen angst’ anderzijds. Graag denkt hij daar met u over na in het licht van het verhaal over Kaïn en Abel uit Genesis 4 en Paulus’ ‘Hooglied van de liefde’ uit 1 Korinthe 13, dat zal klinken in die mooie hertaling van de hand van Sytze de Vries.

22 april 2018 – de vierde zondag van Pasen
Vandaag is de tweede dienst van de preekcarrousel. Drie predikanten hebben elk één dienst gemaakt rond een gezamenlijk thema en houden die de komende weken in elkaars gemeentes. Deelnemers zijn Doesburg (ds. Chris Kors), Westervoort (ds. Arjen Hiemstra) en Zevenaar (ds. Alle Jonkman). Het thema is ingegeven door het 70 jarig bestaan van de wereldraad van Kerken. Opgericht vlak na de Tweede Wereldoorlog in een verscheurde wereld, zocht (en zoekt) de wereldraad naar eenheid. Zowel door kerken met elkaar in contact te brengen en het gesprek tussen verschillende tradities op gang te brengen als door de solidariteit tussen gelovigen/mensen wereldwijd te stimuleren. Ook vandaag verdient dit streven naar verbinding de aandacht. (ds. Alle Jonkman)

15 april 2018 – de derde zondag van Pasen
Het is dit jaar 70 jaar geleden dat de Wereldraad van Kerken werd opgericht. Tijdens de oprichting in 1948 voelde iedere afgevaardigde de spanningen in de wereld. De Tweede Wereldoorlog was weliswaar net afgelopen maar nieuwe spanningen (een wapenwetloop, tegenstellingen tussen Noord en Zuid) en problemen als racisme en zorg voor vluchtelingen kwamen op. Thema van de oprichtingsvergadering was ‘De chaos van de mens en de orde van God’. Dit thema is ook in onze tijd nog actueel. In de prekencarrousel willen Alle Jonkman, Chris Kors en ik daarover nadenken.
Komende zondag wil ik stilstaan bij de eenheid van God. Daarom lezen we een oude Joodse geloofsbelijdenis: “Hoor, Israël: de Here is onze God; de Here is één!” (Deuteronomium 6,4). Het is een geloofsbelijdenis van Israël, maar het geldt ook nog steeds voor ons mensen in 2018. We mogen dan hele verschillende mensen zijn (met verschillende geloofsvisies, verschillende culturen en verschillende idealen), toch belijden wij in de kerk nog steeds één God.

8 april 2018 – de tweede zondag van Pasen – Zangdienst

1 april 2018 – Pasen
De dienst op de Paasmorgen is de afsluiting van de diensten in de Goede Week. De hele week zijn wij op weg gegaan met Jezus en zijn vrienden. De gebeurtenissen van zijn Laatste Avondmaal, van de veroordeling en kruisiging én het verhaal van het lege graf hebben wij gehoord en meebeleefd. Vanmorgen is er die wonderlijke ontmoeting van Jezus met Maria van Magdala in de tuin bij het lege graf. We lezen dit verhaal uit Johannes 20: 1-18. Aan de dienst wordt meegewerkt door Koen Ross op trompet, en Marius de Boer die de dienst feestelijk zullen begeleiden.

25 maart 2018 – Palmzondag 
We beginnen een week waarin er elke dag een (soms korte) dienst zal zijn. We beginnen deze week vol enthousiasme: Jezus trekt op een ezeltje Jeruzalem binnen. Bij deze intocht lezen we het verhaal uit Marcus 11, 1-11. Een gezegende is Jezus dan nog, naar de woorden van Psalm 118.
Daarna verandert de sfeer. We staan stil bij verhalen van lijden. Eerst is er een lezing uit Jesaja 50, 4-7, daarna een lezing uit Marcus 14, 1-11, als er een vrouw is die tijdens de maaltijd zijn voeten zalft, alvast voor zijn begrafenis. En we horen van een list waarnaar de Hogepriesters en Schriftgeleerden zoeken, en hoe in ruil voor geld Judas op zoek gaat naar een geschikt moment om Jezus over te leveren aan de hogepriesters.

18 maart 2018 – de vijfde zondag van de Veertigdagen
Loslaten
Jezus deelde in zijn woorden en door zijn manier van leven het geheim van het ware leven mee: je krijgt deel aan het ware leven als je durft los te laten. Het principe het ware leven is het principe van de graankorrel: deze valt in de aarde, sterft en draagt vrucht. Als je je vastklampt aan wat je van het leven bezit, dan betekent je medemens niet een rijkdom, een uitdaging of geluk, maar angst, bedreiging, concurrentie. In het evangelieverhaal hoor ik een stem die zegt: Leef niet bij brood alleen, want dan sterf je de dood door verminking, de dood door verstikking, de dood van alle relaties. Laat los en een vollere rijkere kwaliteit van leven zal je gegeven worden.

11 maart 2018 – de vierde zondag van de Veertigdagentijd
Deze zondag lezen wij Johannes 6, 1-15, het verhaal waarin Jezus vijf broden en twee vissen deelt aan een grote schare mensen aan het meer van Galilea. En aan het einde van die maaltijd zijn er zelfs nog twaalf manden met brood over.
In de dienst dopen we Simon, de zoon van zoon van Alfred Nijkamp en Xiu Juan Nijkamp-Rong van het Gilde 9.

4 maart 2018 – de derde zondag van de Veertigdagentijd
De 3e zondag op de weg naar Pasen draagt de oude naam ‘Ogen’, afkomstig uit de psalm van de zondag, 25: “Mijn ogen zijn gevestigd op God, of Hij mij redt.”
De eerste 2 zondagen van de vastentijd hebben altijd het afwisselende thema van de diepte (de levenswoestijn van beproeving) en de hoogte (de berg van Gods licht). Deze 3e zondag heeft een wisselend thema – dit jaar komt Jezus’ kritiek op de godsdienst van zijn tijd, op de tempel, aan bod. Daarvoor verlaten we dan de evangelist van het jaar (Marcus) en horen we Johannes, die op zijn eigen diep grijpende wijze speciaal rond Pasen klinkt.

Het gaat om de vraag: wat is de kern van het bijbels geloven? In de traditie van Israël hoort daar de tempelliturgie bij, met haar offers. We horen daar eerst over uit Exodus 29 : 38-46, een nauwkeurige beschrijving van een dag in de tempel, met de beide offers en de bedoeling daarvan. Waarschijnlijk is dit opgetekend in de tijd dat er geen offers meer gebracht konden worden, omdat de tempel verwoest was. Dat de liturgie toch zo precies omschreven wordt tekent de toewijding, waarmee de liefde voor de Eeuwige werd vormgegeven, ook na de teloorgang van de tempel. Dat wil zeggen: met het offer geef je een wezenlijk stuk van jezelf. En dat mist Jezus nu net in de tempeldienst van zijn tijd: het is handel geworden. Daar wordt hij woedend van, en hij zwiept alle bijproducten van de godsdienst eruit, met de hartstocht van een kind van God. Later gingen zijn leerlingen dit verhaal en zijn woorden verstaan als een teken van Jezus op de weg naar opstanding – dat Paaswoord draagt dit verhaal. Zo vertelt de evangelist Johannes het – ook veelbetekenend voor ons.

25 februari 2018 – de tweede zondag van de Veertigdagentijd
De evangelielezing over Jezus’ verheerlijking op de berg is vanouds aan deze tweede zondag van de veertigdagentijd verbonden. Opnieuw horen en lezen we dit veelbetekenende verhaal.
Slechts een klein ‘kluppie’ gaat mee de berg op. Alle anderen moeten beneden maar afwachten wat dat kluppie straks te melden heeft over die wonderlijke gebeurtenis daarboven. Ervaren we dat ook niet in ons kerkbezoek? Slechts een relatief klein kluppie gaat óp om de Heer te ontmoeten. Zij zien zijn boek geopend worden, horen zijn stem spreken, zien het water glinsteren in het doopvont en proeven de graankorrels van het brood dat gebroken wordt. Zij worden in het hart geraakt.

Maar de overgrote meerderheid is daar niet bij. Die moet het hebben van ‘horen zeggen’. Die hoort vertellen over wonderlijke woorden en een niet onder woorden te brengen ervaring. Was het maar anders. Konden we die indrukwekkende ervaringen daar boven maar vasthouden, door er een heiligdom omheen te bouwen en iedereen daarin uit te nodigen om het groots te komen ervaren.

Nee dus. Zo gaat het niet. Het geloof wijst ons de weg naar de vlakte, onder een grijs wolkendek, in een vaak grauw bestaan. Daar, tussen zoekende en zuchtende mensen moeten we ‘t zien waar te maken. Gemeente te zijn van Jezus die op weg is naar een kruis. Maar die daarachter door het verhaal van de berg een wonderlijk licht ziet. God laat zijn kind niet los, hoe grauw de wereld ook is.

18 februari 2018 – de eerste zondag van de Veertigdagentijd
Deze zondag staan we stil bij de eerste lezingen uit de Veertigdagentijd. Traditioneel lezen we op deze zondag altijd een verhaal van verzoeking van Jezus in de woestijn, deze keer uit het Marcusevangelie. We lezen Marcus 1, 12-15, een lezing die het verhaal wel heel erg tot de essentie terugbrengt. De Geest drijft Jezus de woestijn in waar hij 40 dagen blijft en door de satan op de proef wordt gesteld. Daarna begint Jezus zijn optreden in Galilea. Ook in de andere lezing, Genesis 9, 8-17, is er een begin: Na de zondvloed begint alle leven opnieuw. En Gods verbond wordt zichtbaar in het verschijnen van de regenboog.

 

 

logo-website