Informatie bij de kerkdiensten

22 juli 2018 – de vijfde zondag van de zomer
Deze zondag vervolg ik na mijn vakantie een kleine serie diensten rond het boek Job. Hoewel het Oecumenisch Leesrooster het boek Job al in juni heeft afgesloten, lijkt het mij goed daar nog een gedeelte uit te lezen. Vandaag lezen we Job 38, het hoofdstuk waarin God na lang zwijgen zelf aan het woord komt. God heeft lang gezwegen in het boek, de vrienden van Job zijn aan het woord geweest en Job heeft hen geantwoord. Maar nu spreekt God uiteindelijk. Misschien klinkt ons dat vreemd in de oren.

15 juli 2018 – de vierde zondag van de zomer
Jezus zendt zijn leerlingen uit om het goede nieuws bekend te maken. “Als jullie ergens niet welkom zijn en de mensen niet naar jullie willen luisteren, moet je daar weggaan.” Het klinkt zo simpel: je doet je verhaal en als mensen het niet willen horen, gewoon gaan. Hoe vaak lukt ons dit? Of willen we soms iets te graag ons eigen verhaal opleggen aan een ander?

8 juli 2018 – de derde zondag van de zomer
Wie bij God wil horen moet anders worden dan gewoon. Heilig heet dat, in Leviticus; niet aangepast aan deze wereld, noemt Paulus het. Maar hoe kan dat? We zijn toch gewone mensen en willen gewoon met anderen meedoen? Genoeg om over na te denken nu wereldwijd alles op de schop gaat, in het groot en in het klein. ‘Anders dan gewoon’ is een ware kunst.

1 juli 2018 – de tweede zondag van de zomer
Niet bestemd voor de dood
Leven zonder uitzicht is leven in een sarcofaag. Het mag nog zo comfortabel en luxueus lijken, het blijft leven in een sarcofaag.’Talita koem!’ (Meisje sta op!). Het leven is mooier dan je denkt. Want het is bestemd voor een leven met mensen en met God.

24 juni 2018 – de eerste zondag van de zomer
Wie worstelt niet zo nu en dan of misschien wel elke dag met leed, met zorgen, met pijn? Hoe gaan we daarmee om – dat is het thema van deze zondag. Aan de hand van twee bijbelgedeelten en een bekend kunstwerk staan we erbij stil, geven het de ruimte. Psalm 142 vertelt over radeloosheid, Marcus 1:29-39 vertelt ons hoe Jezus het druk had met het genezen van zieken. Wees welkom in de dienst!

17 juni 2018 – de derde zondag na Trinitatis
We lezen verder in het Bijbelboek Job. Job is al zijn voorspoed verloren en ook zijn lichaam is aangetast door zweren. Zijn vrouw heeft hem aangeraden God te vervloeken en zijn zeven vrienden hebben zeven dagen bij hem gezeten zonder een woord uit te brengen. Nu heeft er één van de vrienden gesproken. In de lezing antwoordt Job hem, maar een antwoord is het niet echt. Het is veel meer een klacht aan God die we deze zondag lezen. We lezen Job 10. In deze dienst zingt Con Brio een groot aantal liederen en we vieren avondmaal.

10 juni 2018 – de tweede zondag na Trinitatis
Deze zondag staan we stil bij het Bijbelboek Job, bij het verhaal over een buitengewoon vroom man die allerlei ellende overkomt, maar in zijn narigheid God niet wil vervloeken. Hij blijft zich afvragen: “Waarom overkomt mij dat nou?” Eerst raakt hij zijn rijkdom kwijt en sterven zijn kinderen, later raakt zijn eigen lichaam ernstig aangetast. Maar, staat er zo mooi bij: “Ondanks alles zondigde Job niet en sprak hij geen onvertogen woord”. Zondag lezen we Job 2 en zo zullen we de komende tijd nog een paar keer uit hetzelfde bijbelboek lezen.

3 juni 2018 – Een dag met een blijde blik – de eerste zondag na Trinitatis
O wat kunnen we angstig en bedrukt door het leven gaan… Gestrest door de dingen die zo nodig moeten, door de sleur en zorgen van alledag, door de apen en beren die we telkens weer op ons pad verwachten, of door de lange zware weg die we achter ons hebben en die al ons vertrouwen heeft weggezogen.
De teksten van vanmorgen gunnen ons een onderbreking van dit gangbare beeld van ons zelf. Even een bevrijd gevoel! Even niet allen voelen dat je bevrijd bent, maar ook iets mogen doen, met je handen, om jezelf en anderen ervan te overtuigen, dat er licht is, ruimte, goddelijke liefde, een natuur die bloeit en vruchten afwerpt, en dat jij daarvan mag genieten… Dankbaar genieten.
De eerste vruchten mogen proeven, de mooiste ervan voor het aangezicht van God brengen. Aren plukken en de korreltjes in je handen wrijven, de vliesjes wegblazen en proeven dat de Eeuwige ons van alles geeft waarvan we mogen leven. Het leven als een geschenk vieren, en de sabbat is daar bij uitstek geschikt voor! En dan ook, dat is de slagschaduw op een zonnige dag, die mensen voor je zien, die niet genieten kunnen. Doordat ze gevangen zitten in hun beperking, of, misschien nog wel erger, doordat ze gevangen zitten in een beeld van God, dat genieten en leven aan alle kanten inperkt.
Jezus laat zich als een werkelijk bevrijd mens zien, die Gods licht brengt waar mensen nog al te zeer in het duister gevangen zitten.

27 mei 2018 – Zondag Drie-eenheid
Het is de zondag van de Drie-eenheid. We kennen God de Vader, God de Zoon en God de heilige Geest. Drie en toch één. Ooit is er in de kerkgeschiedenis lang over gesproken. Uiteindelijk kwam men uit bij een drie-eenheid. Misschien dat dogma van de Drie-eenheid niet interessant is voor u. Daar kunnen we het zondag nog wel eens over hebben. Met deze zondag zijn twee lezingen verbonden waar we bij stilstaan: Exodus 3, waar God verschijnt op de Sinaï en Johannes 3 waar Jezus een lang gesprek voert met Nicodemus over wie hij is en over wie de Geest is.
De zanggroep zingt en er zijn gasten uit de gemeenten in de Liemers om met onze kerk kennis te maken. Na afloop zal ik hen iets vertellen over het kerkgebouw. Maar u kunt natuurlijk ook gewoon bij de rondleiding aansluiten…

20 mei 2018 – de achtste zondag van Pasen
Zondag staan we stil bij het verhaal van Pinksteren, Handelingen 2, 1-11. Vijftig dagen na Pasen zijn de Jezus’ leerlingen bij elkaar in de bovenzaal terwijl ze in gebed zijn samen met de vrouwen met Maria, Jezus moeder en zijn broers. En dan plotseling blijkt het verhaal van Pasen niet af. Een windvlaag steekt op en vuur verdeelt zich over hun hoofden. Vuur en wind zijn niet zomaar tekenen van een bijzonder gebeuren. Het zijn tekenen die erg verbonden zijn met de Joodse traditie. Naast Handelingen lezen we een gedeelte van Leviticus 23.

13 mei 2018 – de zevende zondag van Pasen
Soms begeven we ons op woelige wateren. Hoe houden we dan het hoofd koel? En kunnen we in zo’n periode nog vasthouden aan God? Of dreigen we kopje onder te gaan en Hem te verliezen? Noach bouwde een ark om zichzelf, zijn liefsten en de dieren te redden. Het was een ark van vertrouwen, van geloof en hoop. Kunnen wij hem na doen? We gaan het er over hebben in de dienst van zondag 13 mei. Tot dan?

6 mei 2018 – de zesde zondag van Pasen
Vandaag lezen we het verhaal over hoe Noach na de Zondvloed de ark verlaat, Genesis 8, 1-14. Eerst laat Noach een raaf uitvliegen, daarna een duif en pas als de duif niet weer terugkomt, omdat hij droge aarde vindt, opent Noach het luik in de ark en laat de dieren en de mensen de ark verlaten. Het is een oud en beroemd verhaal wat we lezen. De preekcarrousel is eigenlijk weer afgelopen, maar toch past het verhaal nog prima bij het thema: de eenheid van God en de chaos van de mens. Want uiteindelijk is er toch weer een hoopvol nieuw begin. Zelfs na alle chaos van het water.

29 april 2018 – de vijfde zondag van Pasen
Thema: ‘Wie denk je wel dat je bent?!’
In de preekcarrousel van dit jaar staan we stil bij de thematiek die 70 jaar geleden leidde tot de oprichting van de Wereldraad van Kerken. Ds. Chris Kors uit Doesburg doet dit a.s. zondag door in te zoomen op de thematiek van polarisatie in de samenleving enerzijds en liefde als ‘medicijn tegen angst’ anderzijds. Graag denkt hij daar met u over na in het licht van het verhaal over Kaïn en Abel uit Genesis 4 en Paulus’ ‘Hooglied van de liefde’ uit 1 Korinthe 13, dat zal klinken in die mooie hertaling van de hand van Sytze de Vries.

22 april 2018 – de vierde zondag van Pasen
Vandaag is de tweede dienst van de preekcarrousel. Drie predikanten hebben elk één dienst gemaakt rond een gezamenlijk thema en houden die de komende weken in elkaars gemeentes. Deelnemers zijn Doesburg (ds. Chris Kors), Westervoort (ds. Arjen Hiemstra) en Zevenaar (ds. Alle Jonkman). Het thema is ingegeven door het 70 jarig bestaan van de wereldraad van Kerken. Opgericht vlak na de Tweede Wereldoorlog in een verscheurde wereld, zocht (en zoekt) de wereldraad naar eenheid. Zowel door kerken met elkaar in contact te brengen en het gesprek tussen verschillende tradities op gang te brengen als door de solidariteit tussen gelovigen/mensen wereldwijd te stimuleren. Ook vandaag verdient dit streven naar verbinding de aandacht. (ds. Alle Jonkman)

15 april 2018 – de derde zondag van Pasen
Het is dit jaar 70 jaar geleden dat de Wereldraad van Kerken werd opgericht. Tijdens de oprichting in 1948 voelde iedere afgevaardigde de spanningen in de wereld. De Tweede Wereldoorlog was weliswaar net afgelopen maar nieuwe spanningen (een wapenwetloop, tegenstellingen tussen Noord en Zuid) en problemen als racisme en zorg voor vluchtelingen kwamen op. Thema van de oprichtingsvergadering was ‘De chaos van de mens en de orde van God’. Dit thema is ook in onze tijd nog actueel. In de prekencarrousel willen Alle Jonkman, Chris Kors en ik daarover nadenken.
Komende zondag wil ik stilstaan bij de eenheid van God. Daarom lezen we een oude Joodse geloofsbelijdenis: “Hoor, Israël: de Here is onze God; de Here is één!” (Deuteronomium 6,4). Het is een geloofsbelijdenis van Israël, maar het geldt ook nog steeds voor ons mensen in 2018. We mogen dan hele verschillende mensen zijn (met verschillende geloofsvisies, verschillende culturen en verschillende idealen), toch belijden wij in de kerk nog steeds één God.

8 april 2018 – de tweede zondag van Pasen – Zangdienst

1 april 2018 – Pasen
De dienst op de Paasmorgen is de afsluiting van de diensten in de Goede Week. De hele week zijn wij op weg gegaan met Jezus en zijn vrienden. De gebeurtenissen van zijn Laatste Avondmaal, van de veroordeling en kruisiging én het verhaal van het lege graf hebben wij gehoord en meebeleefd. Vanmorgen is er die wonderlijke ontmoeting van Jezus met Maria van Magdala in de tuin bij het lege graf. We lezen dit verhaal uit Johannes 20: 1-18. Aan de dienst wordt meegewerkt door Koen Ross op trompet, en Marius de Boer die de dienst feestelijk zullen begeleiden.

25 maart 2018 – Palmzondag 
We beginnen een week waarin er elke dag een (soms korte) dienst zal zijn. We beginnen deze week vol enthousiasme: Jezus trekt op een ezeltje Jeruzalem binnen. Bij deze intocht lezen we het verhaal uit Marcus 11, 1-11. Een gezegende is Jezus dan nog, naar de woorden van Psalm 118.
Daarna verandert de sfeer. We staan stil bij verhalen van lijden. Eerst is er een lezing uit Jesaja 50, 4-7, daarna een lezing uit Marcus 14, 1-11, als er een vrouw is die tijdens de maaltijd zijn voeten zalft, alvast voor zijn begrafenis. En we horen van een list waarnaar de Hogepriesters en Schriftgeleerden zoeken, en hoe in ruil voor geld Judas op zoek gaat naar een geschikt moment om Jezus over te leveren aan de hogepriesters.

18 maart 2018 – de vijfde zondag van de Veertigdagen
Loslaten
Jezus deelde in zijn woorden en door zijn manier van leven het geheim van het ware leven mee: je krijgt deel aan het ware leven als je durft los te laten. Het principe het ware leven is het principe van de graankorrel: deze valt in de aarde, sterft en draagt vrucht. Als je je vastklampt aan wat je van het leven bezit, dan betekent je medemens niet een rijkdom, een uitdaging of geluk, maar angst, bedreiging, concurrentie. In het evangelieverhaal hoor ik een stem die zegt: Leef niet bij brood alleen, want dan sterf je de dood door verminking, de dood door verstikking, de dood van alle relaties. Laat los en een vollere rijkere kwaliteit van leven zal je gegeven worden.

11 maart 2018 – de vierde zondag van de Veertigdagentijd
Deze zondag lezen wij Johannes 6, 1-15, het verhaal waarin Jezus vijf broden en twee vissen deelt aan een grote schare mensen aan het meer van Galilea. En aan het einde van die maaltijd zijn er zelfs nog twaalf manden met brood over.
In de dienst dopen we Simon, de zoon van zoon van Alfred Nijkamp en Xiu Juan Nijkamp-Rong van het Gilde 9.

4 maart 2018 – de derde zondag van de Veertigdagentijd
De 3e zondag op de weg naar Pasen draagt de oude naam ‘Ogen’, afkomstig uit de psalm van de zondag, 25: “Mijn ogen zijn gevestigd op God, of Hij mij redt.”
De eerste 2 zondagen van de vastentijd hebben altijd het afwisselende thema van de diepte (de levenswoestijn van beproeving) en de hoogte (de berg van Gods licht). Deze 3e zondag heeft een wisselend thema – dit jaar komt Jezus’ kritiek op de godsdienst van zijn tijd, op de tempel, aan bod. Daarvoor verlaten we dan de evangelist van het jaar (Marcus) en horen we Johannes, die op zijn eigen diep grijpende wijze speciaal rond Pasen klinkt.

Het gaat om de vraag: wat is de kern van het bijbels geloven? In de traditie van Israël hoort daar de tempelliturgie bij, met haar offers. We horen daar eerst over uit Exodus 29 : 38-46, een nauwkeurige beschrijving van een dag in de tempel, met de beide offers en de bedoeling daarvan. Waarschijnlijk is dit opgetekend in de tijd dat er geen offers meer gebracht konden worden, omdat de tempel verwoest was. Dat de liturgie toch zo precies omschreven wordt tekent de toewijding, waarmee de liefde voor de Eeuwige werd vormgegeven, ook na de teloorgang van de tempel. Dat wil zeggen: met het offer geef je een wezenlijk stuk van jezelf. En dat mist Jezus nu net in de tempeldienst van zijn tijd: het is handel geworden. Daar wordt hij woedend van, en hij zwiept alle bijproducten van de godsdienst eruit, met de hartstocht van een kind van God. Later gingen zijn leerlingen dit verhaal en zijn woorden verstaan als een teken van Jezus op de weg naar opstanding – dat Paaswoord draagt dit verhaal. Zo vertelt de evangelist Johannes het – ook veelbetekenend voor ons.

25 februari 2018 – de tweede zondag van de Veertigdagentijd
De evangelielezing over Jezus’ verheerlijking op de berg is vanouds aan deze tweede zondag van de veertigdagentijd verbonden. Opnieuw horen en lezen we dit veelbetekenende verhaal.
Slechts een klein ‘kluppie’ gaat mee de berg op. Alle anderen moeten beneden maar afwachten wat dat kluppie straks te melden heeft over die wonderlijke gebeurtenis daarboven. Ervaren we dat ook niet in ons kerkbezoek? Slechts een relatief klein kluppie gaat óp om de Heer te ontmoeten. Zij zien zijn boek geopend worden, horen zijn stem spreken, zien het water glinsteren in het doopvont en proeven de graankorrels van het brood dat gebroken wordt. Zij worden in het hart geraakt.

Maar de overgrote meerderheid is daar niet bij. Die moet het hebben van ‘horen zeggen’. Die hoort vertellen over wonderlijke woorden en een niet onder woorden te brengen ervaring. Was het maar anders. Konden we die indrukwekkende ervaringen daar boven maar vasthouden, door er een heiligdom omheen te bouwen en iedereen daarin uit te nodigen om het groots te komen ervaren.

Nee dus. Zo gaat het niet. Het geloof wijst ons de weg naar de vlakte, onder een grijs wolkendek, in een vaak grauw bestaan. Daar, tussen zoekende en zuchtende mensen moeten we ‘t zien waar te maken. Gemeente te zijn van Jezus die op weg is naar een kruis. Maar die daarachter door het verhaal van de berg een wonderlijk licht ziet. God laat zijn kind niet los, hoe grauw de wereld ook is.

18 februari 2018 – de eerste zondag van de Veertigdagentijd
Deze zondag staan we stil bij de eerste lezingen uit de Veertigdagentijd. Traditioneel lezen we op deze zondag altijd een verhaal van verzoeking van Jezus in de woestijn, deze keer uit het Marcusevangelie. We lezen Marcus 1, 12-15, een lezing die het verhaal wel heel erg tot de essentie terugbrengt. De Geest drijft Jezus de woestijn in waar hij 40 dagen blijft en door de satan op de proef wordt gesteld. Daarna begint Jezus zijn optreden in Galilea. Ook in de andere lezing, Genesis 9, 8-17, is er een begin: Na de zondvloed begint alle leven opnieuw. En Gods verbond wordt zichtbaar in het verschijnen van de regenboog.

11 februari 2018 – de zesde zondag na Epifanie
Het is het weekend van carnaval, dus daar sluit ik bij aan.
Waar komt dat hele gebeuren vandaan, wat vroeger iets was wat de
Rooms-katholieken een lang weekend, tot Aswoensdag, in beweging zette en waar tegenwoordig ook protestanten aan mee doen?

4 februari 2018 – de vijfde zondag na Epifanie
Vandaag gaat het over dankbaar zijn. De één krijgt de kriebels van deze woorden terwijl de ander niet anders doet dan zegeningen tellen. Bij wijze van spreken dan.
Toch schijnt het goed voor de mens te zijn: dankbaarheid.
We lezen uit het oudste document in het Nieuwe Testament (het jaar 50), uit de brief van Paulus aan de gemeente in Tessalonica.
Bovendien delen we brood en wijn met elkaar, om kracht op te doen voor onderweg.

28 januari 2018 – de vierde zondag na Epifanie
De dienst van zondagmorgen is een proeven aan de kerkdienst. Hoe het tegenwoordig gaat op zondagmorgen in de Werenfriedkerk in Westervoort kun je eens meemaken. Speciaal voor mensen die er anders niet (meer) komen. Een dienst is het met wat toelichting en een speciaal welkom.
In deze dienst staat het verhaal van Zacheüs centraal. U weet wel: die tollenaar – wij zouden zeggen: belastinginspecteur – die in de boom klom om Jezus te zien. Ook hij wilde wel eens proeven aan Jezus.
Het Bijbelverhaal van deze zondag staat in Lucas 19,1-10.

21 januari 2018 – de derde zondag na Epifanie
Deze zondag in epifaniëntijd is geschikt om de vraag te stellen wat iemand tot gelovige, resp. tot christen maakt. Jezus roept vissers op om hem te volgen (Marcus 1), in Antiochië worden zijn volgelingen voor het eerst christenen genoemd (Handelingen 11). Helemaal aan het begin staat, en daar is het allemaal om begonnen, de oproep aan Israël om de HEER God lief te hebben. 
En nu wij, hoe zien wij er uit? Centraal staat een lied van Christian Friedrich Richter (Liedboek 752), vertaald door Jan Willem Schulte Nordholt. ‘Hoe glanst bij Gods kinderen het innerlijk leven’. Alles bij elkaar genoeg om een goed uur mee te vullen.

14 januari 2018 – de tweede zondag na Epifanie
Het goede leven
Johannes wil ons met het verhaal over de bruiloft te Kana in Galilea duidelijk maken, dat het meest fundamentele, het meest principiële van Jezus’ persoon en werk hierin tot uiting komt dat hij zich ervoor inzet dat het goede leven niet in het water valt door een tekort aan dat wat ons het leven goed doet noemen.

7 januari 2018 – Epifanie
Het nieuwe jaar ligt onbevangen voor ons. Als een klein kind, dat net ter wereld is gekomen geeft het ons nieuwe toekomst, nieuwe kansen. Hoopvol en onbevangen willen wij dit nieuwe jaar graag ingaan. Ik wens u dat dan ook van harte toe: een hoopvol, een prachtig jaar. Veel heil en zegen!
Maar voor je het weet zitten de eerste krassen al op de schone lei. Dan kijk je toch weer in die krant en hoor je grote leiders als kleine kinderen elkaar dreigen met een atoomknop.
Ook de kleine Jezus wordt binnen de kortste keren met het onheil van de grote leider van die tijd geconfronteerd. Wanneer grote mensen als kleine kinderen handelen, dan zijn de weerloze kinderen niet meer veilig, we lezen het in het evangelie van vanmorgen.
Je zou er alle hoop door verliezen!
Maar gemeente, dat staat nog te bezien….

25 december 2017 – Kerstmorgen
In deze dienst voor heel de gemeente lezen we het kerstverhaal uit Lucas 2, 1-18. Alles komt voorbij in de dienst: de soldaat met het bevel van de keizer, de herberg waar geen plek meer was, de herders en de engelen. En uiteindelijk Jozef en Maria en het kind dat geboren is. In een kerstspel komt hun bijdrage allemaal aan de orde.

24 december 2017 – Kerstnacht
In deze nacht lezen we twee verhalen van de geboorte van Jezus, Matteüs 1, 18-25 en Lucas 2, 1-14. Verhalen van een kind dat geboren wordt. Maar de schattige baby heeft het koud in de tochtige stal. Zijn leven wordt bedreigd en zijn ouders slaan op de vlucht. Het lijkt het beeld van de wereld wel, zo’n moeilijke geboortegeschiedenis. Toch is er ook een andere weg, de weg van niet cynisch worden. Daarover gaat het in de dienst.

24 december 2017 – de vierde zondag van Advent
We lezen uit Jesaja 60: 1-9 en Lukas 1: 46-55. In de preek zullen we voornamelijk kijken naar de tekst van Jesaja. Advent is uitzien, verlangen naar. Dat is niet enkel iets van vandaag de dag. Jesaja gaat ons hierin voor. Deze profeet reikt ons woorden aan waarin hoop en verwachting doorklinken. We zullen lezen: ‘Sta op en schitter!’ Of met de Naardense Bijbel: ‘Sta op, word verlicht!’ Wat betekent dit voor ons in deze tijden van duisternis?
De gastvoorganger voor deze dienst is Mirjam Verschoof uit Utrecht, zij studeert aan de Protestantse Theologische Universiteit (PTHU) en heeft preekconsent.

17 december 2017 – de derde zondag van Advent
Zondag lezen we Jesaja 35, 1-10 en Johannes 3, 22-30. Nu Kerstfeest dichterbij komt lezen we een verhaal van de voorloper van Jezus, Johannes de Doper. Het gaat niet om Johannes zelf, het gaat om degene die na hem komt. Ze lijken weliswaar op elkaar, ze dopen beide een periode in de Jordaan, maar Johannes is niet het belangrijkste. In deze dienst delen we brood en wijn aan elkaar.

10 december 2017 – de tweede zondag van Advent
We dromen wat af in de wereld. We dromen van vrede op aarde, misschien wel heel toepasselijk op 10 december, op de Dag van de Mensenrechten. In een bijdrage op de website bij de adventstijd schreef ik over onze verwachtingen. Zo is het ook bij de lezingen van deze zondag. Er wordt verwacht, gehoopt, uitgezien naar de dag die zal komen. Die dag zal een dag zijn waarop onze dromen uitkomen zegt de eerste lezing uit Jesaja 2, 2-5. Over een wereld waarin God het voor het zeggen heeft. En soms zie je daarvan tekenen zegt de tweede lezing, Lucas 21, 29-36 “waakt dat het Koninkrijk van God nabij is”.

3 december 2017 – de eerste zondag van Advent
Verwachtingsvol waakzaam Marcus schetste een somber beeld van de wereld waarin hij leefde. Tegelijk riep hij zijn toehoorders en lezers op niet in te slapen, niet de dingen maar over zich heen laten gaan, het niet af laten weten, maar wakker te blijven, te letten op de tekenen van nieuw leven, hoe klein die tekenen misschien nog zijn. Waken, waakzaam zijn betekent ruimte scheppen voor hoopvolle ervaringen, ruimte scheppen voor het al doende open houden van de toekomst. Door te doen wat gedaan moet worden, bevestig je de verwachting van een hoopvolle toekomst.
Lezingen: Jesaja 63:19b-64:8 en Marcus 13:24-37

26 november 2017 – Eeuwigheidszondag – Gedachtenisdienst
Vandaag staan we stil bij wie er overleden in het afgelopen jaar. Dit jaar gaat het om:

Tiny van de Heuvel – de Vries 84 jaar
Coba Kolenbrander – Agterdenbos  90 jaar
Gerda Roskam – Jansen 63 jaar
Ger van der Veen – Jansen 84 jaar
Toos Vleeming – Roelofsen 86 jaar
Conny Theunissen – de Ruiter 90 jaar

We steken een kaars aan voor een ieder en staan kort stil bij wie ze waren. Daarnaast er aandacht voor anderen die wij missen, familieleden, vrienden of mensen die we kennen uit onze gemeente. Misschien zijn ze al jaren geleden gestorven.
De lezing in deze dienst wordt ook bepaald door dit thema van gedachtenis. We lezen Lucas 24, 13-35, dat is het verhaal van de Emmaüsgangers, het verhaal van de twee mannen die helemaal in beslag genomen worden door de gebeurtenissen van dood en opstanding van Jezus. Ze herkennen hem pas op het moment dat hij het brood breekt.
Verder lezen we een tekst van Dietrich Bonhoeffer over doorgaan nadat een geliefde van je is gescheiden.

19 november 2017 – de negende zondag van de herfst
De laatste zondagen van het kerkelijk jaar staan traditiegetrouw stil bij teksten rond wat we ‘Het Laatste Oordeel’ noemen. Dat lijkt soms erg zwaar en daarom zou je ze willen overslaan. Ook de teksten van deze zondag kun je heel zwaar opvatten. Maar misschien kun je er ook iets uit leren. Deze zondag lezen we Ezechiël 34, 11-17 waar de profeet profeteert dat God zelf een herder zal zijn en zijn schapen zal redden. Daarnaast lezen we Mattëus 25, 31-46 waar duidelijk wordt wie Gods sympathie hebben.

12 november 2017 – de achtste zondag van de herfst
Centraal zal staan een gelijkenis die Jezus vertelt, over de ‘talenten’. Een talent is geen geld – dat maakt de derde knecht er van en dan gaat het helemaal mis…. Het is ook niet wat ons aangeboren is, wat wij ‘mijn talent’ noemen; het is geen eigendom. Nee, het is wat we ontvangen hebben, het is een Godsgave ons toevertrouwd om mee te werken. We krijgen het elk naar eigen kunnen, naar wat we ieder aankunnen. Onze verantwoordelijkheden lopen dus uiteen, naar wat we meegekregen hebben…
Gaat het over het bewaren van de schepping, ons in handen gegeven om te behoeden? Gaat het over de kerk, om te doen wat wij kunnen bijdragen? Gaat het over ons leven en samenleven, om de ons passende bijdrage en inzet? Hoe dan ook, het gaat om een winnen dat niet van onze wereld is: niet het onverzadigbare meer-meer-meer, maar het ver-meer-deren van wat ons is toevertrouwd, zodat we trouw zijn aan de Gever van alle goede gaven en we de schepping goed doen.

5 november  2017 – de zevende zondag van de herfst
Voor deze zondag zijn de lezingen Spreuken 9, 1-18 en Matteüs 25, 1-13. Bij Spreuken is het gemeenschappelijke thema: ‘wijsheid en dwaasheid’. Bij de lezing uit Matteüs wordt het verhaal van de wijze en de dwaze meisjes verteld. Vijf hebben voldoende reserveolie meegebracht, waardoor hun lampen ook nog branden wanneer de bruidegom wat langer op zich laat wachten. Vijf anderen hebben dat niet gedaan. Daardoor moeten ze eerst olie kopen voor hun lampen, maar zijn vervolgens te laat voor het feest.

29 oktober 2017 – de zesde zondag van de herfst
Over wat er met Lazarus gebeurde, zijn vriendschap met Jezus, zijn vroege dood en zijn opwekking, kun je een preek houden, maar je kunt Lazarus ook zelf aan het woord laten. Dat gebeurt in deze dienst. Met als titel Op het leven! vertelt Lazarus, zeven jaar na zijn opwekking, bij monde van Hans Bouma zijn verhaal. Een even schokkend als bevrijdend verhaal waaraan Marius de Boer muzikaal deelneemt.
Zeven jaar later. Iedere dag heft Lazarus met zijn zusters Maria en Martha bij de maaltijd het glas. Lechajim! Op het leven! Het leven dat doorgaat. Het leven dat gevierd mag worden.
Het verhaal van Lazarus wordt ingeleid door de twee poëtisch-muzikale collages Spreek dan van geluk (zeven Psalmen opnieuw uitgesproken) en Vaste voet aan grond. Marius de Boer zorgt hierbij voor een muzikale stroom waarop Hans Bouma zijn verzen neerlegt. Bootjes op weg naar de diepzee van een mensenziel.

Gedicht van ds. Hans Bouma – vandaag voorganger in onze dienst.

Hartslag
Je vrienden –
of ze er nu zijn of niet,
altijd zijn ze om je heen.

Ogen die je volgen,
stemmen die je dragen.

Reisgenoten
waar je ook gaat,
bondgenoten, droomgenoten.

Altijd hun wiekslag,
wiekslag die je herkent,
je eigen wiekslag.

Altijd hun hartslag –
je eigen hartslag.

22 oktober 2017 – de vijfde zondag van de herfst
Vandaag is er een combo uit Zevenaar aanwezig in onze dienst. Zij zingen en spelen gratis en de collecte wordt bestemd voor hun project.
Sinds 2010 gaat er zo’n tweemaal per jaar een medisch team naar Tanzania voor het geven van specialistische zorg aan de arme bevolkingsgroep in deze streek en wordt er onderwijs gegeven aan het lokale medisch personeel.
De teamleden gaan als vrijwilligers hulp bieden aan de patiënten en het medisch personeel van het Sengerema Hospital in het noorden van Tanzania.
In Afrika worden jaarlijks veel kinderen met klompvoetjes geboren. Ook een been breken betekent vaak maanden op bed liggen zonder goed herstel. Door het ontbreken van een juiste behandeling, goede nazorg en geld raken veel mensen onnodig gehandicapt. Er worden zoveel mogelijk kinderen geholpen.

15 oktober 2017 – de vierde zondag van de herfst
Komende zondag staan we stil bij het verhaal van het koninklijke bruiloftsmaal uit Matteüs 22, 1-14. Er is een koning en die nodigt de mensen uit voor de bruiloft van zijn zoon. De genodigden willen niet komen. De koning zegt daarop tot zijn soldaten dat ze naar de straten en pleinen moeten gaan om willekeurige mensen te nodigen voor het feest. En dan staat het bruiloftsmaal op beginnen en dan ontdekt de koning een gast die geen feestkleding heeft aangetrokken. Naast de lezing uit Matteüs lezen we Jesaja 25, 1-9. Ook vieren we samen avondmaal.

8 oktober 2017 – de derde zondag van de herfst – zangdienst
Samen zingen, dat doen we graag, zeker in onze gemeente. Nog steeds horen we regelmatig o.a. van gastpredikanten dat er in onze gemeente zo goed wordt gezongen. Ons kerkgebouw met z’n uitstekende akoestiek werkt daar natuurlijk in belangrijke mate aan mee. Maar ook kun je merken dat veel gemeenteleden van onze gemeente meezingen in een koor, o.a. bij Con Brio en Vivace.
Deze keer wordt aan de dienst medewerking verleend door Vivace o.l.v. Caspar van der Vinne, die ook zal spelen op zijn accordeon. Het koor heeft in haar repertoire gezocht naar mooie liederen die door het koor alleen, maar ook samen met de gemeente zullen worden gezongen.
De voorbereidingsgroep heeft op basis van de aangedragen liederen gezocht naar passende teksten en aanvullende liederen uit het Liedboek.
Thema van deze dienst is: “Als een vriend”.

1 oktober 2017 – de tweede zondag van de herfst
“Bevoegdheid’ – en de “twee zonen’.
De hoofdlezing van deze zondag: Mattheüs 21: 23 – 32 geeft een debat weer dat Jezus voert met de geestelijke leiders van zijn volk. Over bevoegdheid. Wie heeft je dit mandaat gegeven? Het wordt een stevige discussie: mandaat van bovenaf of mandaat van onderaf? Komt de opdracht van de hemel of van de mensen? Ze komen er niet uit, Jezus laat voelen dat dit een oneigenlijke discussie is.
Maar waar gaat het ten diepste dan wèl om? In de gelijkenis over de twee zonen neemt Jezus ons mee de diepte in. Denken we, en maken we onze keuzes vanuit een gesloten denksysteem: zo hoort het, zo is de wil van God de Vader, zo is ‘t ons gezegd en daarmee moeten we ‘t doen…? [en wat zijn de gesloten denksystemen van onze tijd?] Of worden we, met de brokstukken in onze handen van alles dat ons tegen zit en dat ons dwars zit, genoodzaakt om ons uiteindelijk in beweging te zetten en ons in een nieuwe ruimte te laten leiden door een onbegrijpelijke maar omvattende liefde?
Een gesloten systeem, of de brokstukken die ons nopen om nieuwe stappen te zetten die uiteindelijk tot verrassing leiden – onze huidige wereld laat ons af en toe in volle scherpte deze tegenstelling (en keuze!) zien.

24 september 2017 – de eerste zondag van de herfst
Deze zondag lezen wij uit Matteüs 6, 24-34 het verhaal waarin Jezus de leerlingen voorhoudt dat zij zich niet bezorgd moeten maken over de dag van morgen, want elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad. Misschien klinkt dat wel wat gemakkelijk in uw oren, want we hebben toch heel wat waar we ons zorgen over kunnen maken in onze wereld.
Ook bevestigen we in deze dienst Bernhard Rijpkema tot diaken en neemt Jilt Douma afscheid als diaken.

17 september 2017 – de dertiende zondag van de zomer
Wat leven we in een spannende, moeilijke tijd: grote machthebbers spreken dreigende taal, orkanen en overstromingen brengen levens in gevaar, er worden oorlogen gevoerd en miljoenen mensen zijn op de vlucht. Hoe gaat u met deze dingen om? Wordt u er bang van, klaagt u erover, of bent u juist dankbaar voor onze betrekkelijke welvaart? Hoe kunnen we omgaan met deze enorme verschillen op de wereld? Samen staan we hierbij stil n.a.v. het verhaal over de 10 melaatsen, dat Lucas vertelt in hoofdstuk 17, de verzen 11 tot en met 19.
Als gastpredikante mag ik, ds. Akke-Clara Thimm-Stelwagen (predikante van de Doopsgezinde Gemeente Zutphen en Doopsgezinde Gemeente Eindhoven) bij u voorgaan.

10 september 2017 – de twaalfde zondag van de zomer
Op deze zondag lezen een verhaal van Matteüs 18,15-20, waarin Jezus iets laat zien over hoe je als mensen met elkaar moet omgaan: in tegenstelling tot hoe het vaak gaat vindt Jezus dat mensen die ergens mee in de fout gaan een nieuwe kans in hun leven verdienen.

3 september 2017 – startzondag
Ook deze keer wordt de dienst vorm geven met jongeren die dit weekeinde op kamp zijn in Lievelde. Verschillende elementen uit het kampweekeinde zullen terugkomen in de dienst die (net als het kamp) de titel meekreeg: “De rijdende rechter”. Zo worden aan u enkele dilemma’s voorgelegd, zijn er Bijbelverhalen van recht en onrecht en is er toepasselijke (pop)muziek.
De dienst op startzondag begint gewoon om 10:00 uur en na afloop drinken we koffie. Het zou mooi zijn als er enkele gemeenteleden zijn die iets lekkers willen bakken en meenemen, voor bij de koffie.

27 augustus 2017 – de tiende zondag van de zomer
Deze zondag zijn de lezingen volgens het oecumenisch leesrooster Jesaja 51, 1-6 en Matteüs 16,21-27. In Matteüs vertelt Jezus zijn leerlingen dat hij veel zal moeten lijden en dat dit uiteindelijk hem de dood zal brengen. Dat brengt hem in conflict met Petrus. Vervolgens vertelt hij zijn leerlingen dat als zij hem willen volgen, dat ze dan net zo als hem moeten doen.

20 augustus 2017 – de negende zondag van de zomer
We lezen Deuteronomium 8 : 1-6 en Matteus 3 : 16 t/m 4 – 11.
Het thema van deze dienst: vakantie, recreëren, je wordt er weer mens van!
We bevinden ons in de vakantieperiode. Of we hebben nu vakantie, of net gehad. En sommigen hebben altijd vakantie, of anders over enkele maanden wel weer. Vanmorgen komt iemand vertellen over wat de vakantietijd hem heeft gebracht en de verteller – zo zult u ontdekken – had u of jij kunnen zijn.

13 augustus 2017 – de achtste zondag van de zomer
Op deze zondag is ds. Florie van den Hoek de voorganger. Op deze zondag komen volgens het Oecumenisch Leesrooster de lezingen uit Nehemia 9, 15-20 en Matteüs 14, 13-52. Bij Nehemia lezen wij een stuk gebed van Nehemia tot God over God die altijd een God van vergeving is voor zijn volk. Matteüs vertelt het verhaal van hoe Jezus, als een grote schare mensen naar hem luistert en de avond valt, uit vijf broden en twee vissen voldoende haalt om iedereen een overvloedige maaltijd te bezorgen.

6 augustus 2017 – de zevende zondag van de zomer
Als u op vakantie gaat, neemt u dan voor de zekerheid wat te eten en drinken mee voor onderweg of ziet u wel wat u tegen komt? De mensen die naar Jezus kwamen luisteren hadden niets bij zich. Er waren slechts vijf broden en twee vissen, toch werden ze allemaal gevoed. Hoe groot is uw vertrouwen dat er genoeg is voor iedereen?

30 juli 2017 – de zesde zondag van de zomer
Deze zondag leest het Oecumenisch Leesrooster 1 Koningen 3, 5 en 7-12 en Matteüs 13, 44-52. In 1 Koningen gaat het over de wijsheid van Salomo. Hij vraagt God wijsheid als hij net koning is. In Matteüs 13, 44-52 worden drie korte gelijkenissen over het koninkrijk verteld, die van de schat in de akker, die van de koopman op zoek naar mooie parels, en van het sleepnet waarin allerlei soorten vis worden gevangen. Het gaat bij het koninkrijk om het zoeken, het zoeken naar het goede wat verborgen is. Voorganger deze dienst is ds. Leen den Besten uit Zevenaar.

23 juli 2017 – de vijfde zondag van de zomer
In de dienst lezen wij Jesaja 48, 12-22 en Matteüs 5, 20-26. Je zou deze zondag een zondag van overdadige gerechtigheid kunnen noemen. Die vrede en gerechtigheid is het gevolg als je de Thora doet. In de Jesajalezing klinkt die gerechtigheid al, als het volk wordt terechtgewezen en bemoedigd. Hetzelfde geld voor de evangelielezing. Als je de Thora werkelijk wilt doen, is er geen plaats om de ander uit te schelden maar verzoen je je met je broeder en zuster.

16 juli 2017 – de vierde zondag van de zomer
Zondag lezen we de gelijkenis van de zaaier uit Matteüs 13, 1-23. Hij zaait en hij zaait maar, zonder zich te bekommeren over waar het zaad valt.  Een deel valt op de rotsgrond, een ander deel tussen de distels, weer een ander deel op de weg waar de vogels het wegpikken en tenslotte is er ook een deel wat in de goede grond valt. Een harde gelijkenis lijkt het. Vooral vanwege het middendeel waarin met een citaat uit Jesaja 6, 9-10 Jezus zegt gelijkenissen te gebruiken omdat ze horend zullen horen en niet verstaan, ziende zullen zien en niets doorzien.

9 juli 2007 – de derde zondag van de zomer
Zondag lezen we Jeremia 17, 5-26 en Lucas 6, 36-42. De eerste lezing is een vermaning van de profeet aan met name jonge mannen die denken dat ze alles met een paar rake klappen kunnen oplossen. Mensen die op geweld vertrouwen. Zo hoort het niet, volgens God. Bij de lezing uit Lucas 6 gaat het over oordeel en vergeving. Balk en splinter komen in de tekst voor, we hebben er zelfs een spreekwoord aan over gehouden in de Nederlandse taal.

2 juli 2017 – de tweede zondag van de zomer
Vanmorgen mag ik, ds.Wouter Koelewijn, uw en jullie voorganger zijn. Ik ben al lang verbonden aan de gemeente van Renkum (sinds 1997), sinds kort ook aan die van Heelsum (sinds 2015). Ik was nog nooit gastvoorganger in de gemeente van Westervoort. Ik vind het fijn om bij u en jullie voor te mogen gaan.
Aanvankelijk wilde ik preken over iets uit het boek Handelingen. Uit dit boek wordt veel gepreekt in de tijd na Pinksteren. Maar ik dacht: misschien behandel ik dan een verhaal waarover kortgeleden ook al eens is gepreekt. Daarom ik heb gekozen voor Lukas 14: 15-24. Daar zal onlangs niet over gepreekt zijn. En, het is een gelijkenis waarover je eigenlijk altijd kunt preken.
Ik hoop met u en met jullie een fijne dienst te hebben!

25 juni 2017 – de eerste zondag van de zomer
Jezus vraagt vandaag van ons: “Wat ik jullie in het duister zeg, spreek dat uit in het volle licht. En zegt daarbij: “Wees niet bang”… Zegt u het tegen iedereen: dat u naar de kerk gaat? Of laat u het op een verjaardag liever achterwege? En als u dit wel durft te zeggen, durft u dat dan met alles dat in u leeft? Of zijn er zaken waar u het liever niet over heeft, bang om afgewezen te worden? We laten ons inspireren door Jezus om moedig te zijn, zo moedig, dat we gewoon onszelf kunnen zijn.

18 juni 2017 – tweede zondag na Pinksteren
Zondag staan we stil bij het verhaal van de rijke man en de arme Lazarus. Er is een bedelaar die hoopt zijn maag te vullen met wat er overschiet van de tafel van de rijke, maar hij krijgt het niet. Op een dag sterft de bedelaar, op een dag sterft de rijke. En de bedelaar wordt door de engelen weggedragen om aan Abrahams hart te rusten. Ook de rijke sterft en komt in het dodenrijk. En dan roept hij tot Abraham.
Het gaat over rijk en over arm. Maar wat betekent dat voor ons, wie is rijk en wie is arm? En wat betekent het: in Abrahams schoot te liggen.

11 juni 2017 – Trinitatis
De tijd rondom Pasen wordt traditiegetrouw afgesloten met de zondag na Pinksteren die aan het geheimenis van Gods drie gestalten gewijd is. Het gaat dan over God die als grootse Schepper, als geringste mens en als tedere Geest-kracht onder ons was en is. Alle grote feesten van de kerk komen hierin samen, en daarom is de kleur feestelijk wit.
We horen op deze zondag het slot van het evangelie naar Mattheűs. Jezus de Opgestane ontmoet zijn leerlingen nog één keer op de berg – en dat is natuurlijk de berg van de Bergrede, waar Jezus aan zijn leerlingen hun weg door de wereld ontvouwd heeft. Met alles van Jezus worden zij de wereld en de tijden in gestuurd, om mensen door de doop binnen te brengen in de beweging van Vader, Zoon en Geest. In die beweging zal Jezus bij hen, bij ons zijn.
Die belofte krijgt diepgang in wat we horen over de verschijning van de Eeuwige aan Mozes, ook weer op de berg. Ondanks het falen van Gods mensen – Israel en wij – wil God een verbond sluiten. Alle rijke woorden die van deze God vertellen klinken nog eens: barmhartig, genadig, geduldig, verbonden, trouw.
We zullen deze zondag oude en nieuwe liederen zingen, met ondersteuning van de zanggroep. En het past heel goed bij het feestelijke karakter van deze zondag dat we de Maaltijd van de Heer vieren.

4 juni 2017 – het is Pinksteren
Op deze feestelijke zondag lezen we het verhaal van Pinksteren uit Handelingen 2, 1-14. Daarbij lezen we Ezechiël 11, 17-20. Pinksteren is het feest van de Geest, we lezen verhalen van Jezus vrienden die helemaal buiten zichzelf zijn geraakt doordat ze door God werden aangeraakt. En daar vertellen ze van in grote verhalen. En door de mensen die er omheen staan worden er tekenen gezien van vuur en van een wind die het hele huis vult waar ze samen zijn.jn. Mirjam Verschure

28 mei 2017 – de zevende zondag na Pasen
De voorganger is Harry Pals uit Utrecht. Eerste lezing in het Luthers rooster is Openbaring 4, 2-11. Een troon scene in de hemel wordt beschreven. God is de grote koning die aan het einde der tijden het bestuur over de wereld in zijn hand zal nemen. En zijn koningschap zal heerlijk zijn. Daarnaast wordt er gelezen uit Johannes 15, 26-16,4, de trooster zal komen van de Vader en van mij (dat is Jezus) getuigen.

Donderdag 25 mei 2017 – Hemelvaart
De dienst op Hemelvaart is een gezamenlijke dienst van de Protestantse Gemeente Duiven en de Protestantse Gemeente Westervoort. Dit jaar wordt de dienst gehouden in de Samen op Wegkapel in Duiven om 10:00 uur. We lezen op Hemelvaart twee Hemelvaartsverhalen, het verhaal van de Hemelvaart van Elia uit 2 Koningen 2, 1-15 en het verhaal van de hemelvaart van Jezus in Handelingen 1. Het zijn niet alleen verhalen waarin een groot leermeester wordt opgenomen, maar het zijn ook verhalen waarin de leerling(en) de taak van hun leermeester opnemen.

21 mei 2017 – de zesde zondag na Pasen
Op deze zondag is Mirjam Verschure de voorganger.
Jezus voorspelt aan zijn leerlingen dat Hij weg zal gaan, maar weer terug zal komen. “Jullie zullen huilen, maar je verdriet zal in vreugde veranderen.” En dan vergelijkt Hij de pijn die ze zullen hebben wanneer een vrouw een kind baart: daarna is ze blij!
Soms, als we iets moeten doen waar we tegen opzien, dan ‘sterven we duizend doden’, maar zijn we achteraf heel blij dat we het gedaan hebben. Wat is uw droom, die u spannend vindt om uit te voeren, maar die u heel gelukkig zou maken?

14 mei 2017 – de vijfde zondag na Pasen
In het Luthers leesrooster zijn de lezingen voor deze zondag Openbaring 14, 1-7 en Johannes 16, 5-15. In de lezing uit Johannes wijst Jezus opnieuw vooruit naar zijn afscheid: Jezus gaat naar Hem die hem gezonden heeft. En in de woorden die hij op dat moment spreekt, neemt hij eigenlijk al afscheid van zijn leerlingen. Maar hij moet wel gaan, omdat anders de trooster niet tot deze wereld kan komen in zijn plaats. Voorganger deze zondag is ds. Dick Bos uit Doetinchem

7 mei 2017 – de vierde zondag na Pasen
Op deze zondag staan we stil bij Jesaja 40, 26-31 en Johannes 16, 16-23a. Het zijn verhalen die vertellen dat wij mensen moeten volhouden en moed houden. Bij de evangelist Johannes wijst Jezus er op dat het nog maar een korte tijd is dat zijn leerlingen hem zullen zien. Dat afscheid kan verdriet betekenen, maar toch hoef je niet in je verdriet te blijven steken omdat je mag weten dat hij ook terug zal komen.

30 april 2017 – de derde zondag van Pasen
Wij geloven in de zin
en de waarde van ons leven,
omdat God in zijn liefde
solidair blijft met de mens
en hem roept zijn medearbeider te zijn.
Wij geloven in de toekomst
van het menselijk geslacht,
omdat de overweldigende kracht
van Gods liefde
zal triomferen
over alle demonische machten.

Dit Kort Credo zouden we kunnen zien als samenvatting van wat de lezing voor deze zondag (Johannes 21:1-14) ons wil zeggen. Een geloofsbelijdenis is gemakkelijk uitgesproken, maar er naar leven valt niet altijd mee. Toch is het de moeite waard het te proberen. Leen den Besten

23 april 2017 – de tweede zondag van Pasen
In de kerkelijke traditie wordt de zondag na Pasen ‘beloken Pasen’ genoemd. ‘Beloken’ betekent: half gesloten. Het is nog een beetje Pasen. We vieren de overwinning op de voorafschaduwing van de dood in ons bestaan: de halfheid, de luiheid, de verveling, de liefdeloosheid, de onverschilligheid.
Bij deze zondag hoort een man: Thomas. En bij deze zondag hoort een belijdenis: de belijdenis die Thomas uitspreekt: ‘Mijn Heer en mijn God’. Thomas durft weer te geloven dat in de meest uitzichtloze situatie een nieuw begin mogelijk is.

2 april 2017 – de vijfde zondag van de Veertig dagentijd
Als voorgangers van Doesburg-Angerlo, Drempt-Overkeppel, Wester-voort en Zevenaar hebben we allemaal een kerkdienst voorbereid rond een thema. Met deze dienst gaan we voor in elkaars gemeentes. Het thema van dit jaar is de psalmen, en de diensten vallen in de 40dagentijd. Brainstormend over het thema kwam ik al snel uit bij de boetepsalmen. De veertigdagentijd is vanouds namelijk een tijd om boete te doen en in de christelijke traditie zijn er al zeker sinds de vierde eeuw zeven psalmen aangewezen als boetepsalmen. Deze psalmen worden gebruikt om woorden te geven aan schuld- en zondebesef en om weer in het reine te komen met God, met elkaar en met jezelf. Het hele jaar, maar met name in de veertigdagentijd werden deze psalmen gebeden. Schuld, een heftig thema dat veel op kan roepen bij mensen. Bij een voorbereiding kwam dat ook ter sprake. Schuld kan je een machteloos gevoel geven en soms praten mensen elkaar ook schuld aan. Dat is belangrijk om rekening mee te houden. Maar misschien juist daarom ook goed om er een keer bij stil te staan. Kunnen we nog iets met thema’s als schuld, zonde, boetedoening? Ik hoop dat deze dienst een mogelijkheid biedt om thuis te komen, bij onszelf, bij elkaar, bij God.      Ds. Alle Jonkman

26 maart 2017 – de vierde zondag van de veertigdagentijd
Een zangdienst op de zondag die van oudsher Klein Pasen wordt genoemd. Dat is dan ook het thema van deze dienst. In deze dienst worden veel mooie liederen gezongen met ondersteuning van de Zanggroep Nieuw Liedboek o.l.v. Marius de Boer. Bé Steenhuis (orgel) en Marius de Boer (piano) spelen samen een duet van J.S. Bach: Jesu, joy of man’s desiring.
Naast de liederen is er ook ruimte voor aansluitende teksten.

U bent allen van harte welkom. Neemt u wel uw Liedboek mee?

19 maart 2017 – de derde zondag van de veertigdagentijd
In deze viering staat psalm 130 centraal; roepen uit de diepte. Soms kan de wereld, het leven, je eigen bestaan een puinhoop lijken  of een onoverzichtelijke chaos worden. En dan? Val je stil, wordt je  radeloos en moedeloos? Ga je schreeuwen, roepen, protesteren? In de  hoop dat je wordt gehoord, gezien? Dat er iemand is die zich je lot  aantrekt en je opzoekt? Met jou als het ware in de afgrond durft te  kijken en het vertrouwen geven, hergeven, dat het zo niet blijven  mag en niet blijven zal? En welke plek, welke rol speelt God hierin?  Vragen waar ik samen met u bij stil wil staan en zoeken naar  perspectief, naar inzicht en uitzicht, mede aan de hand van Genesis 1  en Exodus 3; verhalen over schepping en bevrijding. Naar mijn  overtuiging zijn daarin beelden, ervaringen te vinden die een God  tonen die niet bang is voor de chaos, maar er ook geen genoegen mee neemt. Een passie en compassie (actief betrokken medeleven) die de  puinhopen van het bestaan te lijf gaat met oneindige (!) vasthoudendheid, tot het leven goed geworden is. Een God die mensen  uitdaagt, uitnodigt om daarin mee te gaan en te blijven geloven en in  zijn Geest te gaan leven. Trouw aan leven in de diepte, tot de chaos  voorgoed voorbij is. Mensen zoals Jezus.
Dirk Engelage, Drempt en Oldenkeppel

12 maart 2017 – de tweede zondag van de veertigdagentijd
De zes zondagen van 5 maart tot 9 april vallen in de veertigdagentijd. In deze periode leven wij toe naar de drie dagen van Pasen. In de veertigdagentijd zal ook het preekcarrousel worden gehouden. Predikanten van naburige gemeenten bereiden elk één dienst voor rondom een thema en gaan met die dienst voor in elkaars gemeenten. Het thema van dit jaar is: Psalmen. Op zondag 12 maart gaat Chris Kors uit Doesburg voor. Zijn dienst draait om psalm 22 en de vraag: ‘Waarom?!’
Chris Kors schrijft daarover:
“Het is in mijn beleving één van de meest indringende en aangrijpende momenten in het verhaal over Jezus’ lijden en sterven. Dat moment waarop Jezus aan het kruis uitroept: ‘mijn God, mijn God, waarom heb je mij verlaten?’ Woorden ontleend aan Psalm 22. Studie over deze vraag (en met name dat woordje ‘waarom’) heeft mij geleerd dat dit niet zomaar een vraag om nadere informatie is, maar een verwijt aan het adres van God, een aanklacht tegen God. Daarmee staat dit verhaal op scherp!
Hoe zit het eigenlijk met die waaromvraag in ons eigen leven? Is het ook onze vraag? Vanwege wat in ons eigen leven gaande is, dan wel vanwege wat we om ons heen zien gebeuren?
Bezinning op Jezus’ lijden en sterven kan niet om deze waaromvraag heen, kan niet ‘zonder’. Hoe verlegen we ons er wellicht ook mee voelen en misschien er wel aan proberen te ontsnappen door te zeggen ‘je moet niet vragen ‘waarom’, maar ‘waartoe’…’ We gaan daar niet mee weg komen, moeten dat zelfs niet willen. We bevinden ons daarbij overigens in goed gezelschap, toch, van niemand minder dan Jezus die zélf deze hartenkreet stem heeft gegeven.”

5 maart 2017 – de eerste zondag van de veertigdagentijd
De zes zondagen van 5 maart tot 9 april vallen in de veertigdagentijd. In deze periode leven wij toe naar de drie dagen van Pasen. In de veertigdagentijd zal ook de preekcarrousel worden gehouden. Predikanten van naburige gemeenten bereiden elk één dienst voor rondom een thema en gaan met die dienst voor in elkaars gemeenten. Het thema van dit jaar is: Psalmen. Bij elke dienst is een bloemschikking gemaakt passend bij de psalm die centraal staat. Ook voor de diensten die buiten het preekcarrousel vallen is een schikking gemaakt bij een psalm. Op deze zondagen hebben we gekozen voor de psalm die volgens de kerkelijke traditie met de betreffende zondag is verbonden.
Als bijdrage aan de prekencarrousel heb ik gekozen voor psalm 72. We leven in de tijd na de verkiezingen in de Verenigde Staten en rond de verkiezingen voor de Tweede kamer in eigen land. Psalm 72 is een psalm voor de koning. Na een lofprijzing, dat het hem en het land wat hij dient goed mag gaan, wordt vertelt hoe hij zal heersen. Zijn koningschap is niet een koningschap dat een beroep doet op macht maar op ontferming voor wie zwak is en wie geen helper heeft. Als illustratie bij de psalm lezen we 1 Samuel 16: 1-13.
Maar psalm 72 gaat verder dan het beschrijven van de ideale eigenschappen van een koning. De psalm zegt ook alles over wat goed bestuur is, of het nu van een koning komt of niet. Daarom zegt de psalm ook alles over hoe een goed bestuur er in onze tijd uit zou moeten zien. In een tijd waarin veel mensen onzeker zijn over hoe je om moet gaan met de grote veranderingen in de economie, de maatschappij en de wereld, kan de psalm ons aanzetten tot bezinning. Wat is onze bijdrage geweest aan de wereld en hoe kunnen we verder gaan in het leven? En hoe moet het eigenlijk verder met ons bestuur?

26 februari 2017 – de achtste zondag van Epifanie
Met deze woorden begint de liturgie in veel Lutherse kerken! En deze zondagmorgen, in het Lutherjaar, ook de dienst in onze kerken. LEZINGEN: Psalm 31, Jesaja 49: 13-18,
Matteus 6: 24-34  Vandaag gaan we met Jesaja, met Jezus op weg naar Jeruzalem, stad van vrede en gerechtigheid. De BERGREDE, één van de vijf reden, die Jezus uitsprak wijst ons de weg! Opvallend, hoe tot vijfmaal toe, alle aandacht uitgaat naar het woordje ‘bezorgd’. En we zijn wel degelijk bezorgd in deze tijd. Mooi, om dan psalm 31 te lezen, te zingen. Het zijn wachtwoorden in de nacht! Aan het einde van deze liturgie, maken we de overgang naar de veertigdagentijd, die woensdag begint.  Käti van Bergen

19 februari 2017 – de zevende zondag na Epifani
We lezen zondag de gelijkenis van de zaaier. In Lucas 8, 4-15 is het koninkrijk als een zaaier die zijn zaad uitstrooit niet alleen uitstrooit in de goede aarde. Hij laat zijn zaad ook vallen op delen van het pad, op de rotsgrond en tussen de distels en dan kan er niet veel goeds uit komen. Uit het Oude Testament lezen we daarbij Genesis 1, 9-13, waardoor de gelijkenis zondag in het licht van ‘schepping’ komt te staan. De zanggroep werkt mee aan de dienst zondag.

12 februari 2017 – de zesde zondag na Epifani
Vanaf deze zondag volgen we een ander spoor van lezingen dan we gewend waren. In het kader van het Lutherjaar (het is 500 jaar geleden dat Maarten Luther zijn stellingen spijkerde op de deur van de Slotkapel in Wittenberg) volgen wij de lezingen volgens het rooster van de Evangelisch-lutherse Kerk. Op deze zondag zijn die lezingen Maelachi 3, 7-9, 16-20 en Matteüs 20, 1-16. Centraal staat de evangelielezing over de gelijkenis van de arbeiders in de wijngaard. De eigenaar keert iedereen evenveel uit: zowel zij die vroeg in de morgen begonnen als degenen die op het laatste moment begonnen zijn.

5 februari 2017 – de vijfde zondag na Epifani
Een profeet in uitvoering.
Tussen de chemokuren door heb ik mij de laatste maanden verdiept in het boekje Habakuk, en ik vond dat een verrassing.
Het boek van de profeet Habakuk laat zich lezen als een uitvoering, te verdelen in actes en scénes, als een dramatische liturgie met zeer gevarieerde onderdelen.
Als hoorders worden wij bij de uitvoering betrokken.
Tussen de scènes wordt er kort commentaar geleverd door iemand uit de tijd van de profeet, en iemand uit deze tijd. Dat commentaar is belangrijk om de tekst, en wat er aan de orde is goed te volgen. Met name het laatste deel is voor ons moeilijk, waar God als Strijder tegen de chaos en voor zijn volk verschijnt. Voor Habakuk was dit juist doorslaggevend.
Bij de spotliederen die in Habakuk 2 staan heb ik eigentijdse raps gemaakt.
Hopelijk wordt er iemand gevonden die de rap aandurft, of het kan brengen als Spoken Word.
Op zondag 5 februari hopen we met de nodige medewerkers het boekje Habakuk, dat deel wordt van de zondagse liturgie, in zijn geheel uit te voeren.
Wellicht wordt de tekst ondersteund door Power Point-beelden. Dat hangt van de technische mogelijkheden in Westervoort af. Hopelijk tot zondag 5 februari,   Jan van der Stouw

29 januari 2017 – de vierde zondag na Epifanie
 Schriftlezingen: Psalm 145, Sefanja 2:3, 3:9-13, Matteus 5:1-12

HANDEN HEB JE OM TE GEVEN
VAN JE EIGEN OVERVLOED!
TIJD VAN HOOP VOOR ARMEN!

 Die titel heb ik meegegeven aan de liturgie. ARMEN, dat zijn kwetsbare mensen. Het zijn zij die gebukt gaan door het leven heen. Het koninkrijk van vrede en recht is er niet vanzelf. Het vraagt van ieder mensenkind OPEN HANDEN!
Eén van de twaalf kleine profeten, Sefanja, roept op niet hoogmoedig, maar ootmoedig te zijn! Juist in de tijd dat men in Juda zich probeerde aan te passen aan de cultuur van de Assyriërs. Sefanja verzet zich daartegen. Laat niet je handen slap hangen in crisistijd. Verlies de hoop niet! Het laatste woord zal vrede zijn! Käti van Bergen

22 januari 2017 – de derde zondag na Epifanie
Meestal proberen we het met elkaar te voorkomen: het zoeken naar moeilijkheden. Het zou toch mooi zijn als we met elkaar de balans in het leven weten te vinden en te houden: zonder gedoe, zonder problemen. Maar wie op pad gaat met Jezus, leeft vaak niet het makkelijke leven. Jezus gaat waar geen wegen gaan en komt daarmee steevast in situaties waar je niet in terecht wilt komen. Vandaag lezen we daarom Marcus 4 vers 35-5 vers 7a. Niet de tekst die op het rooster staat, wel de tekst die gaat over onze roeping als mens, in navolging van Jezus. Anders dan ik zelf had verwacht, zingen we tijdens deze dienst veel opwekkingsliederen. De ondersteunende aanwezigheid van de zanggroep onder leiding van Marius de Boer riep deze mogelijkheid wakker. Is het zoeken naar moeilijkheden in Westervoort? Met de schmiga en de chutzpa van Jezus komen we er wel door. En wat dat nu weer is, ontdekt u tijdens de dienst.

15 januari 2017 – de tweede zondag na Epifanie
We lezen het hele jaar door uit Matteüs, maar deze zondag lezen we één keer uit het evangelie van Johannes. Het verhaal van de bruiloft in Kana wordt verteld (Johannes 2, 1-11). Al weer één van die legendarische verhalen die bijna elk jaar wel aan de orde komt in de lezingen. Het gaat over avondmaalsymboliek, de derde dag en over het eerste wonderteken van Jezus: de overvloed van de wijn die er is.

8 januari 2017 – Epifanie
Deze zondag staan we stil bij het verhaal van de de aanbidding van de Wijzen uit het Oosten. Daarom lezen we Matteüs 2, 1-12, Jesaja 60,1-6 en zingen we Psalm 72. Heel veel elementen uit de traditie komen we tegen: volken die opgaan naar het licht, kamelen uit Efa, goud en wierook , een koningszoon en vrede die op de berg ruist. En dan in het Evangelie komen de Wijzen om dit koningskind te aanbidden.

1 januari 2017 – Nieuwjaarsdag
Als gezegende
mag je
tot zegen zijn!
L
EZINGEN:    Numeri 6:22-27 – Lucas 2:21 – psalm 98
Op deze nieuwjaarsmorgen heb ik gekozen voor een morgengebed.
De nadruk ligt op vieren, zingen en bidden! Zeker op zegenen….
Op deze eerste dag van het nieuwe jaar wensen wij elkaar veel al een Gelukkig nieuwjaar! Veelzeggender is de wens: Gezegend nieuwjaar! Op deze zondag zal het gaan over zegen! In het boek Numeri zegent de Hogepriester op Grote Verzoendag het volk met de zegen, die wij van week tot week horen! Waarschijnlijk is het een oude zonnespreuk en….tot zegen geworden!
In het Lukas-evangelie wordt op de achtste dag de NAAM uitgeroepen! Bevrijder! Dan ben je toch tot zegen! Overigens is de term:‘de achtste dag’ van veel betekenis. De dag van ‘meer dan het gewone!’ Käti van Bergen

 

logo-website