Informatie bij de kerkdiensten

 

zondag 11 november 2018 – de achtste zondag van de herfst
Deze zondag lezen we in de dienst Leviticus 19, 1-2, 9-18, de tekst waarin er een aantal voorschriften worden gegeven die die duidelijk maken hoe de mensen in Israël een heilig leven moeten leven in Israël. Eigenlijk zijn de voorschriften niet heel bijzonder, heilig leven is blijkbaar niet zo bijzonder bij God. Daarnaast lezen we Marcus 12, 28-34, het verhaal waarin een wetgeleerde Jezus vraagt wat het belangrijkste gebod is.

zondag 4 november 2018 – de zevende zondag van de herfst
Deze zondag staan we stil bij de lezingen uit Job 19, 23-27a en de lezing uit Marcus 12, 18-27. Vooral die uitspraak van Job vind ik wel mooi: na alle ellende die Job is overkomen in zijn leven roept hij zijn levensprincipe uit. Hij zegt: “Ik weet: mijn redder leeft, en hij zal ten slotte hier op aarde ingrijpen”. Mooi is het, als je dat principe durft vasthouden nadat je zoveel is overkomen. Daar sluit de uitspraak van Jezus tot de Sadduceeën bij aan als Jezus spreekt over de God van Abraham, van Isaak en van Jacob: “Hij is geen God van doden, maar van levenden”.
Tijdens de dienst zingt de zanggroep Nieuw Liedboek. Ook kan iedereen één of twee fruitbakjes meenemen aan het eind van de dienst om die te bezorgen bij oudere gemeenteleden. En dan natuurlijk bij voorkeur niet alleen bezorgen, maar ook nog even een praatje maken met het gemeentelid dat je bezoekt.

zondag 28 oktober 2018 – de zesde zondag van de herfst
In de hoofdlezing van deze zondag komen we een blinde man tegen: Bartimeüs. Hij zit naast de weg. Hij zit er naast. In een verhaal over mensen die allemaal op weg zijn en zich ook ergeren als de voortgang wordt opgehouden, staan wij stil bij mensen die er naast zijn komen te vallen. Bij wie de voortgang om de een of andere reden gestopt is. We zien het om ons heen en voelen het misschien ook wel bij onszelf: ergernis als je wordt opgehouden: te lang in de rij voor de kassa, te lang in de file, de vluchtstrook maar nemen ook als er verderop mensen in nood aan de kant zitten. Gelukkig zijn er ook die wel gaan staan bij de mens die is aangewezen op bijstand en hulp van anderen. Gelukkig zijn er nog mensen die zich laten raken en leiden door het medegevoel van Jezus. En de aan de kant zittende mens moed toespreken. Ten slotte is er Jezus, die Bartimeüs een zelfstandig kiezend mens laat zijn. En vervolgens helend aanraakt. Een prachtverhaal, waarbij de dieper liggende vraag is: wie is nou werkelijk blind?
De lezing uit Jesaja wil ons de ogen openen voor de rampzalige verwarring (‘leegte’!) die teweeggebracht wordt als de samenleving (ver)blind raakt. In tijden van schijnprocessen, verdoezeling van de waarheid en fake-news helaas maar al te actueel.

21 oktober 2018 – – de vijfde zondag van de herfst
Al enkele jaren hebben wij in Doesburg, Westervoort en Zevenaar een prekencarrousel. Deze keer is het overkoepelende thema ‘Open deur naar nieuwe ruimte’. Binnen dit thema besteden wij predikanten aandacht aan de verhouding van kerk en samenleving.
Maar hoe doe je het nou, in deze tijd? De kerk wordt kleiner, soms zorgelijk kleiner. Wat heb je dán nog te zeggen. Je zou misschien het hoofd in de schoot willen leggen en het gezellig willen houden samen zolang het nog gaat.
Toch is dat niet de weg die Jezus ons heeft voorgehouden. We staan vandaag stil bij Matteüs 16,21-27. Daar zegt Jezus dat we een heilige ruimte moeten vormen die niet de weg gaat van de massa. En het is een weg die mogelijk is. Zo houdt de kerk een traditie levend en bidt voor de wereld terwijl de meeste mensen in hun dagelijks leven maar weinig met God en geloof lijken bezig te houden. Is de kerk bijna als een kloostergemeenschap, of als priesters die namens de wereld het gebed onderhouden.

14 oktober 2018 – de vierde zondag van de herfst
Deze zondag is er weer een Zangdienst die is voorbereid door een groepje gemeenteleden. In deze dienst zingen we veel mooie liederen en horen we bijbehorende teksten. Deze keer rondom het thema: “Over het leven”.
De Zanggroep Nieuw Liedboek o.l.v. Marius de Boer werkt mee aan deze dienst. Vrijdagavond komt de zanggroep van 19.30 uur tot 21.00 uur bij elkaar in de kerk om te oefenen.
Iedereen die graag zingt is welkom om mee te doen, ook al is het maar 1 keer. Het verplicht tot niets.
Het wordt vast een prachtige dienst. We hopen dat velen die met ons mee zullen beleven.

7 oktober 2018 – de derde zondag van de herfst
De viering van zondag werkt het thema ‘Open deur naar nieuwe ruimte’ uit in het licht van de Israëlzondag (1e zondag van oktober). Als lezingen zijn gekozen Ezechiël 44,1-14 en Matteüs 21,10-17. Lezingen die spannende vragen oproepen over wat ons denken en doen in het leven bepaalt en of dat nog wel iets te maken heeft met het heiligen van het leven en recht doen aan elkaar. Spannende vragen ook wanneer we de blik richten op de voortdurende worsteling in Israël/Palestina hoe het samenleven in het land gestalte te geven.
De lezingen mogen dan in niet mis te verstane taal kritisch zijn, ze zijn niet minder hoopgevend. In beide verhalen klinkt een tegenstem die de machten die ons bestaan bezetten een halt toeroepen. Die tegenstem horen we ook weerklinken in het project ‘Tent of Nations’ van de Palestijnse christen Daoud Nassar en zijn familie. Hun boerenbedrijf met fruit- en olijfbomen hebben ze gemaakt tot een plaats van ontmoeting en vrede. Hun parool staat voor iedereen te lezen op een grote kei: ‘We refuse to be enemies.’

30 september 2018 – de tweede zondag van de herfst
Sinds enkele jaren draaien de predikanten van Doesburg, Westervoort en Zevenaar van tijd tot tijd een preekcarrousel. De reacties in de drie gemeenten zijn dermate positief dat er dit jaar voor gekozen is om zowel in het voor- als najaar een preekcarrousel voor te bereiden. In de maanden september en oktober zal het overkoepelende thema ‘Open deur naar nieuwe ruimte’ zijn. Binnen dit thema besteden de predikanten aandacht aan de verhouding van kerk en samenleving.
Deze eerste zondag gaat ds. Alle Jonkman uit Zevenaar voor in Westervoort. Hij vraagt zich af welke hoop er is voor een krimpende kerk. De kaart van Nederland gaat langzamerhand plekken vertonen, waar de kerk niet langer vertegenwoordigd is. Wat verdwijnt er op die plekken en wat blijft er over? Is er op die plekken ruimte voor geloof en voor God en waar is dat te ontdekken? Zoekend naar nieuwe ruimte laten wij ons ondermeer inspireren door de gelijkenis van de bruiloft (Matteüs 22 en Lucas 14) en door het lied van Oosterhuis ‘zomaar een dak’ lied 276 uit het nieuwe liedboek.

23 september 2018 – de eerste zondag van de herfst
Wie is de belangrijkste?
Als u een reddingsboot zou hebben, waar maar één persoon bij in kan en zowel koning Willem-Alexander ligt in het water als een onbekende man. Wie zou u meenemen? Wij mensen maken onderscheid tussen de ene en de andere persoon, menen dat de een belangrijker is dan de ander. Voor God zijn beide personen even belangrijk, bent u super belangrijk!

16 september 2018 – de dertiende zondag van de zomer
Zondag staan we in de dienst stil bij het verhaal van een bezeten jongen die bij Jezus wordt gebracht, het verhaal staat in Marcus 9, 14-29. Zijn vader brengt hem bij Jezus want de boze geest “heeft hem zelfs vaak in het vuur gegooid en in het water”. En of Jezus iets doet? Aanvankelijk zegt hij alleen maar: “alles is mogelijk voor wie gelooft”.

9 september 2018 – de twaalfde zondag van de zomer
Deze zondag staan we in de kerk stil bij het verhaal van de Barmhartige Samaritaan uit Lucas 10, 30-37. Op de vraag ‘Wie is mijn naaste?’ van de wetgeleerde vertelt Jezus de bekende en geliefde gelijkenis. Misschien is de gelijkenis wel zo geliefd omdat haar boodschap helder en ethisch is: ‘Ga heen, doe gij evenzo”. Er wordt dus iets van ons gevraagd.

Tijdens de dienst nemen we afscheid van Henk Bonnink als ouderling en bevestigen we Jan Henk Harkema als ouderling-kerkrentmeester voor onze gemeente.

2 september 2018  – de elfde zondag van de zomer
Zondag is de startzondag voor het nieuwe kerkenwerkseizoen. Tijdens de dienst staan we stil bij het thema: “Een goed gesprek”. Er wordt heel wat afgepraat binnen en buiten de kerk. Maar als het goed is, gaan de gesprekken ergens over, zeker in de kerk. In de dienst lezen we Marcus 8, 27-33, het verhaal van het gesprek dat Jezus heeft met zijn leerlingen over de vraag: “Wie is Jezus?” Het lijkt een goed gesprek, maar je blijft wel zitten met de vraag: “Hebben ze elkaar begrepen?”
Na de dienst is er koffie en omdat het startzondag is, hebben we een klein programma. Ik wil u vragen een voorwerp mee te nemen dat met uw manier van geloven te maken heeft. Het kan van alles zijn, zeker ook voorwerpen waaraan je de verbinding met geloven niet direct afleest zijn van harte welkom. We willen u vragen daarover iets te vertellen tijdens het koffiedrinken.

26 augustus 2018 om 10.30 uur – de tiende zondag van de zomer
De jongeren van de kerken van Duiven en Westervoort zijn afgelopen weekeinde bij elkaar geweest op kampweekeinde in Lievelde.
Thema dit jaar was: “En dat vinden wij helemaal niet raar, dat vinden wij alleen maar héél bijzonder”. U herkent er misschien een nogal tenenkrommende scene uit een bekende Nederlandse televisieserie.
Op kamp werd gesport, werden spellen gedaan, we gepraat met elkaar en uiteindelijk was er ook een afsluitende bijeenkomst met muziek, eigen inbreng en een stuk bezinning.
Die bezinning komt terug in de kampdienst komende zondag 26 augustus om 10:30 uur wordt gehouden in de Samen-op-Wegkapel in Duiven.
Jolande van Baardewijk en Arjen Hiemstra zullen samen met de mensen van het kamp deze dienst leiden. Daarom is er op deze zondag geen dienst in Westervoort. Een ieder is welkom in de kerk van Duiven!

19 augustus 2018 – de negende zondag van de zomer
Deze zondagmorgen worden we midden in onze zomerrust opgeschrikt door twee mensen die roepen: Elia en Jezus. Beide roepende mensen brengen wel wat teweeg, ze gooien een steen in de vijver en de rust is voorbij. Mensen komen in beweging.
Hun verhalen lezen we vandaag in 1 Koningen 19: 19 – 21 en in de lezing uit Marcus 1: 14 – 20.
Wat zou de betekenis van hun roepen voor ons zijn? Welke beweging brengt het bij ons tot stand?
We zullen het wel zien, vandaag!

12 augustus 2018 – de achtste zondag van de zomer
Gedurende de zomer horen we de evangelist Marcus vertellen over Jezus’ reis door zijn land, om zijn volk Israël nieuw te betrekken bij de oude verhalen van bevrijding, Vandaag horen we hoe Jezus even over de grens gaat, het heidense gebied ten noorden van Israël in (het huidige Libanon). Daar vindt een aangrijpende confrontatie plaats met een niet-Joodse vrouw. Mag zij meedoen met Israël? Is er een uitweg voor de bezetenheid waar haar kind onder lijdt? Die vraag gaat ook ons aan, want ook wij zijn niet-Joden. Kunnen wij meedelen met Israël? Jezus lijkt wel over een grens in hemzelf heen getrokken te worden…
Als opmaat uit Israëls eigen bijbel horen we een profetie uit Jesaja, over volken die de vrede willen komen leren in Jeruzalem. Zouden zulke vredesvisioenen mee geresoneerd hebben in Jezus?

5 augustus 2018 – de zevende zondag van de zomer
Zondag lezen we een gedeelte uit het Evangelie van Marcus, Marcus 7, 1-23. In de evangelietekst gaat het over hoe je kunt leven in verbinding met de Thora. Leef je goed voor God op grond van datgene wat je eet, of je op juiste wijze je brood eet? Of komt er ook iets anders bij kijken? Ook op een andere manier is de dienst verbonden met brood: tijdens de dienst vieren we het avondmaal.

29 juli 2018 – de zesde zondag van de zomer
Deze zondag wil ik nog één keer stilstaan bij een gedeelte uit het Bijbelboek Job. Deze keer gaat het om hoofdstuk 42, het slot van het Bijbelboek. In het hoofdstuk wordt vertelt dat Job uiteindelijk meer gezegend mens is na de rampspoed. Een soort ‘eind goed, al goed’ of ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’. Toch is dat niet het hele verhaal. En daar willen we bij stilstaan.

22 juli 2018 – de vijfde zondag van de zomer
Deze zondag vervolg ik na mijn vakantie een kleine serie diensten rond het boek Job. Hoewel het Oecumenisch Leesrooster het boek Job al in juni heeft afgesloten, lijkt het mij goed daar nog een gedeelte uit te lezen. Vandaag lezen we Job 38, het hoofdstuk waarin God na lang zwijgen zelf aan het woord komt. God heeft lang gezwegen in het boek, de vrienden van Job zijn aan het woord geweest en Job heeft hen geantwoord. Maar nu spreekt God uiteindelijk. Misschien klinkt ons dat vreemd in de oren.

15 juli 2018 – de vierde zondag van de zomer
Jezus zendt zijn leerlingen uit om het goede nieuws bekend te maken. “Als jullie ergens niet welkom zijn en de mensen niet naar jullie willen luisteren, moet je daar weggaan.” Het klinkt zo simpel: je doet je verhaal en als mensen het niet willen horen, gewoon gaan. Hoe vaak lukt ons dit? Of willen we soms iets te graag ons eigen verhaal opleggen aan een ander?

8 juli 2018 – de derde zondag van de zomer
Wie bij God wil horen moet anders worden dan gewoon. Heilig heet dat, in Leviticus; niet aangepast aan deze wereld, noemt Paulus het. Maar hoe kan dat? We zijn toch gewone mensen en willen gewoon met anderen meedoen? Genoeg om over na te denken nu wereldwijd alles op de schop gaat, in het groot en in het klein. ‘Anders dan gewoon’ is een ware kunst.

1 juli 2018 – de tweede zondag van de zomer
Niet bestemd voor de dood
Leven zonder uitzicht is leven in een sarcofaag. Het mag nog zo comfortabel en luxueus lijken, het blijft leven in een sarcofaag.’Talita koem!’ (Meisje sta op!). Het leven is mooier dan je denkt. Want het is bestemd voor een leven met mensen en met God.

24 juni 2018 – de eerste zondag van de zomer
Wie worstelt niet zo nu en dan of misschien wel elke dag met leed, met zorgen, met pijn? Hoe gaan we daarmee om – dat is het thema van deze zondag. Aan de hand van twee bijbelgedeelten en een bekend kunstwerk staan we erbij stil, geven het de ruimte. Psalm 142 vertelt over radeloosheid, Marcus 1:29-39 vertelt ons hoe Jezus het druk had met het genezen van zieken. Wees welkom in de dienst!

17 juni 2018 – de derde zondag na Trinitatis
We lezen verder in het Bijbelboek Job. Job is al zijn voorspoed verloren en ook zijn lichaam is aangetast door zweren. Zijn vrouw heeft hem aangeraden God te vervloeken en zijn zeven vrienden hebben zeven dagen bij hem gezeten zonder een woord uit te brengen. Nu heeft er één van de vrienden gesproken. In de lezing antwoordt Job hem, maar een antwoord is het niet echt. Het is veel meer een klacht aan God die we deze zondag lezen. We lezen Job 10. In deze dienst zingt Con Brio een groot aantal liederen en we vieren avondmaal.

10 juni 2018 – de tweede zondag na Trinitatis
Deze zondag staan we stil bij het Bijbelboek Job, bij het verhaal over een buitengewoon vroom man die allerlei ellende overkomt, maar in zijn narigheid God niet wil vervloeken. Hij blijft zich afvragen: “Waarom overkomt mij dat nou?” Eerst raakt hij zijn rijkdom kwijt en sterven zijn kinderen, later raakt zijn eigen lichaam ernstig aangetast. Maar, staat er zo mooi bij: “Ondanks alles zondigde Job niet en sprak hij geen onvertogen woord”. Zondag lezen we Job 2 en zo zullen we de komende tijd nog een paar keer uit hetzelfde bijbelboek lezen.

3 juni 2018 – Een dag met een blijde blik – de eerste zondag na Trinitatis
O wat kunnen we angstig en bedrukt door het leven gaan… Gestrest door de dingen die zo nodig moeten, door de sleur en zorgen van alledag, door de apen en beren die we telkens weer op ons pad verwachten, of door de lange zware weg die we achter ons hebben en die al ons vertrouwen heeft weggezogen.
De teksten van vanmorgen gunnen ons een onderbreking van dit gangbare beeld van ons zelf. Even een bevrijd gevoel! Even niet allen voelen dat je bevrijd bent, maar ook iets mogen doen, met je handen, om jezelf en anderen ervan te overtuigen, dat er licht is, ruimte, goddelijke liefde, een natuur die bloeit en vruchten afwerpt, en dat jij daarvan mag genieten… Dankbaar genieten.
De eerste vruchten mogen proeven, de mooiste ervan voor het aangezicht van God brengen. Aren plukken en de korreltjes in je handen wrijven, de vliesjes wegblazen en proeven dat de Eeuwige ons van alles geeft waarvan we mogen leven. Het leven als een geschenk vieren, en de sabbat is daar bij uitstek geschikt voor! En dan ook, dat is de slagschaduw op een zonnige dag, die mensen voor je zien, die niet genieten kunnen. Doordat ze gevangen zitten in hun beperking, of, misschien nog wel erger, doordat ze gevangen zitten in een beeld van God, dat genieten en leven aan alle kanten inperkt.
Jezus laat zich als een werkelijk bevrijd mens zien, die Gods licht brengt waar mensen nog al te zeer in het duister gevangen zitten.

27 mei 2018 – Zondag Drie-eenheid
Het is de zondag van de Drie-eenheid. We kennen God de Vader, God de Zoon en God de heilige Geest. Drie en toch één. Ooit is er in de kerkgeschiedenis lang over gesproken. Uiteindelijk kwam men uit bij een drie-eenheid. Misschien dat dogma van de Drie-eenheid niet interessant is voor u. Daar kunnen we het zondag nog wel eens over hebben. Met deze zondag zijn twee lezingen verbonden waar we bij stilstaan: Exodus 3, waar God verschijnt op de Sinaï en Johannes 3 waar Jezus een lang gesprek voert met Nicodemus over wie hij is en over wie de Geest is.
De zanggroep zingt en er zijn gasten uit de gemeenten in de Liemers om met onze kerk kennis te maken. Na afloop zal ik hen iets vertellen over het kerkgebouw. Maar u kunt natuurlijk ook gewoon bij de rondleiding aansluiten…

20 mei 2018 – de achtste zondag van Pasen
Zondag staan we stil bij het verhaal van Pinksteren, Handelingen 2, 1-11. Vijftig dagen na Pasen zijn de Jezus’ leerlingen bij elkaar in de bovenzaal terwijl ze in gebed zijn samen met de vrouwen met Maria, Jezus moeder en zijn broers. En dan plotseling blijkt het verhaal van Pasen niet af. Een windvlaag steekt op en vuur verdeelt zich over hun hoofden. Vuur en wind zijn niet zomaar tekenen van een bijzonder gebeuren. Het zijn tekenen die erg verbonden zijn met de Joodse traditie. Naast Handelingen lezen we een gedeelte van Leviticus 23.

13 mei 2018 – de zevende zondag van Pasen
Soms begeven we ons op woelige wateren. Hoe houden we dan het hoofd koel? En kunnen we in zo’n periode nog vasthouden aan God? Of dreigen we kopje onder te gaan en Hem te verliezen? Noach bouwde een ark om zichzelf, zijn liefsten en de dieren te redden. Het was een ark van vertrouwen, van geloof en hoop. Kunnen wij hem na doen? We gaan het er over hebben in de dienst van zondag 13 mei. Tot dan?

6 mei 2018 – de zesde zondag van Pasen
Vandaag lezen we het verhaal over hoe Noach na de Zondvloed de ark verlaat, Genesis 8, 1-14. Eerst laat Noach een raaf uitvliegen, daarna een duif en pas als de duif niet weer terugkomt, omdat hij droge aarde vindt, opent Noach het luik in de ark en laat de dieren en de mensen de ark verlaten. Het is een oud en beroemd verhaal wat we lezen. De preekcarrousel is eigenlijk weer afgelopen, maar toch past het verhaal nog prima bij het thema: de eenheid van God en de chaos van de mens. Want uiteindelijk is er toch weer een hoopvol nieuw begin. Zelfs na alle chaos van het water.

29 april 2018 – de vijfde zondag van Pasen
Thema: ‘Wie denk je wel dat je bent?!’
In de preekcarrousel van dit jaar staan we stil bij de thematiek die 70 jaar geleden leidde tot de oprichting van de Wereldraad van Kerken. Ds. Chris Kors uit Doesburg doet dit a.s. zondag door in te zoomen op de thematiek van polarisatie in de samenleving enerzijds en liefde als ‘medicijn tegen angst’ anderzijds. Graag denkt hij daar met u over na in het licht van het verhaal over Kaïn en Abel uit Genesis 4 en Paulus’ ‘Hooglied van de liefde’ uit 1 Korinthe 13, dat zal klinken in die mooie hertaling van de hand van Sytze de Vries.

22 april 2018 – de vierde zondag van Pasen
Vandaag is de tweede dienst van de preekcarrousel. Drie predikanten hebben elk één dienst gemaakt rond een gezamenlijk thema en houden die de komende weken in elkaars gemeentes. Deelnemers zijn Doesburg (ds. Chris Kors), Westervoort (ds. Arjen Hiemstra) en Zevenaar (ds. Alle Jonkman). Het thema is ingegeven door het 70 jarig bestaan van de wereldraad van Kerken. Opgericht vlak na de Tweede Wereldoorlog in een verscheurde wereld, zocht (en zoekt) de wereldraad naar eenheid. Zowel door kerken met elkaar in contact te brengen en het gesprek tussen verschillende tradities op gang te brengen als door de solidariteit tussen gelovigen/mensen wereldwijd te stimuleren. Ook vandaag verdient dit streven naar verbinding de aandacht. (ds. Alle Jonkman)

15 april 2018 – de derde zondag van Pasen
Het is dit jaar 70 jaar geleden dat de Wereldraad van Kerken werd opgericht. Tijdens de oprichting in 1948 voelde iedere afgevaardigde de spanningen in de wereld. De Tweede Wereldoorlog was weliswaar net afgelopen maar nieuwe spanningen (een wapenwetloop, tegenstellingen tussen Noord en Zuid) en problemen als racisme en zorg voor vluchtelingen kwamen op. Thema van de oprichtingsvergadering was ‘De chaos van de mens en de orde van God’. Dit thema is ook in onze tijd nog actueel. In de prekencarrousel willen Alle Jonkman, Chris Kors en ik daarover nadenken.
Komende zondag wil ik stilstaan bij de eenheid van God. Daarom lezen we een oude Joodse geloofsbelijdenis: “Hoor, Israël: de Here is onze God; de Here is één!” (Deuteronomium 6,4). Het is een geloofsbelijdenis van Israël, maar het geldt ook nog steeds voor ons mensen in 2018. We mogen dan hele verschillende mensen zijn (met verschillende geloofsvisies, verschillende culturen en verschillende idealen), toch belijden wij in de kerk nog steeds één God.

8 april 2018 – de tweede zondag van Pasen – Zangdienst

1 april 2018 – Pasen
De dienst op de Paasmorgen is de afsluiting van de diensten in de Goede Week. De hele week zijn wij op weg gegaan met Jezus en zijn vrienden. De gebeurtenissen van zijn Laatste Avondmaal, van de veroordeling en kruisiging én het verhaal van het lege graf hebben wij gehoord en meebeleefd. Vanmorgen is er die wonderlijke ontmoeting van Jezus met Maria van Magdala in de tuin bij het lege graf. We lezen dit verhaal uit Johannes 20: 1-18. Aan de dienst wordt meegewerkt door Koen Ross op trompet, en Marius de Boer die de dienst feestelijk zullen begeleiden.

25 maart 2018 – Palmzondag 
We beginnen een week waarin er elke dag een (soms korte) dienst zal zijn. We beginnen deze week vol enthousiasme: Jezus trekt op een ezeltje Jeruzalem binnen. Bij deze intocht lezen we het verhaal uit Marcus 11, 1-11. Een gezegende is Jezus dan nog, naar de woorden van Psalm 118.
Daarna verandert de sfeer. We staan stil bij verhalen van lijden. Eerst is er een lezing uit Jesaja 50, 4-7, daarna een lezing uit Marcus 14, 1-11, als er een vrouw is die tijdens de maaltijd zijn voeten zalft, alvast voor zijn begrafenis. En we horen van een list waarnaar de Hogepriesters en Schriftgeleerden zoeken, en hoe in ruil voor geld Judas op zoek gaat naar een geschikt moment om Jezus over te leveren aan de hogepriesters.

18 maart 2018 – de vijfde zondag van de Veertigdagen
Loslaten
Jezus deelde in zijn woorden en door zijn manier van leven het geheim van het ware leven mee: je krijgt deel aan het ware leven als je durft los te laten. Het principe het ware leven is het principe van de graankorrel: deze valt in de aarde, sterft en draagt vrucht. Als je je vastklampt aan wat je van het leven bezit, dan betekent je medemens niet een rijkdom, een uitdaging of geluk, maar angst, bedreiging, concurrentie. In het evangelieverhaal hoor ik een stem die zegt: Leef niet bij brood alleen, want dan sterf je de dood door verminking, de dood door verstikking, de dood van alle relaties. Laat los en een vollere rijkere kwaliteit van leven zal je gegeven worden.

11 maart 2018 – de vierde zondag van de Veertigdagentijd
Deze zondag lezen wij Johannes 6, 1-15, het verhaal waarin Jezus vijf broden en twee vissen deelt aan een grote schare mensen aan het meer van Galilea. En aan het einde van die maaltijd zijn er zelfs nog twaalf manden met brood over.
In de dienst dopen we Simon, de zoon van zoon van Alfred Nijkamp en Xiu Juan Nijkamp-Rong van het Gilde 9.

4 maart 2018 – de derde zondag van de Veertigdagentijd
De 3e zondag op de weg naar Pasen draagt de oude naam ‘Ogen’, afkomstig uit de psalm van de zondag, 25: “Mijn ogen zijn gevestigd op God, of Hij mij redt.”
De eerste 2 zondagen van de vastentijd hebben altijd het afwisselende thema van de diepte (de levenswoestijn van beproeving) en de hoogte (de berg van Gods licht). Deze 3e zondag heeft een wisselend thema – dit jaar komt Jezus’ kritiek op de godsdienst van zijn tijd, op de tempel, aan bod. Daarvoor verlaten we dan de evangelist van het jaar (Marcus) en horen we Johannes, die op zijn eigen diep grijpende wijze speciaal rond Pasen klinkt.

Het gaat om de vraag: wat is de kern van het bijbels geloven? In de traditie van Israël hoort daar de tempelliturgie bij, met haar offers. We horen daar eerst over uit Exodus 29 : 38-46, een nauwkeurige beschrijving van een dag in de tempel, met de beide offers en de bedoeling daarvan. Waarschijnlijk is dit opgetekend in de tijd dat er geen offers meer gebracht konden worden, omdat de tempel verwoest was. Dat de liturgie toch zo precies omschreven wordt tekent de toewijding, waarmee de liefde voor de Eeuwige werd vormgegeven, ook na de teloorgang van de tempel. Dat wil zeggen: met het offer geef je een wezenlijk stuk van jezelf. En dat mist Jezus nu net in de tempeldienst van zijn tijd: het is handel geworden. Daar wordt hij woedend van, en hij zwiept alle bijproducten van de godsdienst eruit, met de hartstocht van een kind van God. Later gingen zijn leerlingen dit verhaal en zijn woorden verstaan als een teken van Jezus op de weg naar opstanding – dat Paaswoord draagt dit verhaal. Zo vertelt de evangelist Johannes het – ook veelbetekenend voor ons.

25 februari 2018 – de tweede zondag van de Veertigdagentijd
De evangelielezing over Jezus’ verheerlijking op de berg is vanouds aan deze tweede zondag van de veertigdagentijd verbonden. Opnieuw horen en lezen we dit veelbetekenende verhaal.
Slechts een klein ‘kluppie’ gaat mee de berg op. Alle anderen moeten beneden maar afwachten wat dat kluppie straks te melden heeft over die wonderlijke gebeurtenis daarboven. Ervaren we dat ook niet in ons kerkbezoek? Slechts een relatief klein kluppie gaat óp om de Heer te ontmoeten. Zij zien zijn boek geopend worden, horen zijn stem spreken, zien het water glinsteren in het doopvont en proeven de graankorrels van het brood dat gebroken wordt. Zij worden in het hart geraakt.

Maar de overgrote meerderheid is daar niet bij. Die moet het hebben van ‘horen zeggen’. Die hoort vertellen over wonderlijke woorden en een niet onder woorden te brengen ervaring. Was het maar anders. Konden we die indrukwekkende ervaringen daar boven maar vasthouden, door er een heiligdom omheen te bouwen en iedereen daarin uit te nodigen om het groots te komen ervaren.

Nee dus. Zo gaat het niet. Het geloof wijst ons de weg naar de vlakte, onder een grijs wolkendek, in een vaak grauw bestaan. Daar, tussen zoekende en zuchtende mensen moeten we ‘t zien waar te maken. Gemeente te zijn van Jezus die op weg is naar een kruis. Maar die daarachter door het verhaal van de berg een wonderlijk licht ziet. God laat zijn kind niet los, hoe grauw de wereld ook is.

18 februari 2018 – de eerste zondag van de Veertigdagentijd
Deze zondag staan we stil bij de eerste lezingen uit de Veertigdagentijd. Traditioneel lezen we op deze zondag altijd een verhaal van verzoeking van Jezus in de woestijn, deze keer uit het Marcusevangelie. We lezen Marcus 1, 12-15, een lezing die het verhaal wel heel erg tot de essentie terugbrengt. De Geest drijft Jezus de woestijn in waar hij 40 dagen blijft en door de satan op de proef wordt gesteld. Daarna begint Jezus zijn optreden in Galilea. Ook in de andere lezing, Genesis 9, 8-17, is er een begin: Na de zondvloed begint alle leven opnieuw. En Gods verbond wordt zichtbaar in het verschijnen van de regenboog.

11 februari 2018 – de zesde zondag na Epifanie
Het is het weekend van carnaval, dus daar sluit ik bij aan.
Waar komt dat hele gebeuren vandaan, wat vroeger iets was wat de
Rooms-katholieken een lang weekend, tot Aswoensdag, in beweging zette en waar tegenwoordig ook protestanten aan mee doen?

4 februari 2018 – de vijfde zondag na Epifanie
Vandaag gaat het over dankbaar zijn. De één krijgt de kriebels van deze woorden terwijl de ander niet anders doet dan zegeningen tellen. Bij wijze van spreken dan.
Toch schijnt het goed voor de mens te zijn: dankbaarheid.
We lezen uit het oudste document in het Nieuwe Testament (het jaar 50), uit de brief van Paulus aan de gemeente in Tessalonica.
Bovendien delen we brood en wijn met elkaar, om kracht op te doen voor onderweg.

28 januari 2018 – de vierde zondag na Epifanie
De dienst van zondagmorgen is een proeven aan de kerkdienst. Hoe het tegenwoordig gaat op zondagmorgen in de Werenfriedkerk in Westervoort kun je eens meemaken. Speciaal voor mensen die er anders niet (meer) komen. Een dienst is het met wat toelichting en een speciaal welkom.
In deze dienst staat het verhaal van Zacheüs centraal. U weet wel: die tollenaar – wij zouden zeggen: belastinginspecteur – die in de boom klom om Jezus te zien. Ook hij wilde wel eens proeven aan Jezus.
Het Bijbelverhaal van deze zondag staat in Lucas 19,1-10.

21 januari 2018 – de derde zondag na Epifanie
Deze zondag in epifaniëntijd is geschikt om de vraag te stellen wat iemand tot gelovige, resp. tot christen maakt. Jezus roept vissers op om hem te volgen (Marcus 1), in Antiochië worden zijn volgelingen voor het eerst christenen genoemd (Handelingen 11). Helemaal aan het begin staat, en daar is het allemaal om begonnen, de oproep aan Israël om de HEER God lief te hebben. 
En nu wij, hoe zien wij er uit? Centraal staat een lied van Christian Friedrich Richter (Liedboek 752), vertaald door Jan Willem Schulte Nordholt. ‘Hoe glanst bij Gods kinderen het innerlijk leven’. Alles bij elkaar genoeg om een goed uur mee te vullen.

14 januari 2018 – de tweede zondag na Epifanie
Het goede leven
Johannes wil ons met het verhaal over de bruiloft te Kana in Galilea duidelijk maken, dat het meest fundamentele, het meest principiële van Jezus’ persoon en werk hierin tot uiting komt dat hij zich ervoor inzet dat het goede leven niet in het water valt door een tekort aan dat wat ons het leven goed doet noemen.

7 januari 2018 – Epifanie
Het nieuwe jaar ligt onbevangen voor ons. Als een klein kind, dat net ter wereld is gekomen geeft het ons nieuwe toekomst, nieuwe kansen. Hoopvol en onbevangen willen wij dit nieuwe jaar graag ingaan. Ik wens u dat dan ook van harte toe: een hoopvol, een prachtig jaar. Veel heil en zegen!
Maar voor je het weet zitten de eerste krassen al op de schone lei. Dan kijk je toch weer in die krant en hoor je grote leiders als kleine kinderen elkaar dreigen met een atoomknop.
Ook de kleine Jezus wordt binnen de kortste keren met het onheil van de grote leider van die tijd geconfronteerd. Wanneer grote mensen als kleine kinderen handelen, dan zijn de weerloze kinderen niet meer veilig, we lezen het in het evangelie van vanmorgen.
Je zou er alle hoop door verliezen!
Maar gemeente, dat staat nog te bezien….

 

 

logo-website