Auteur: werenfried

Kerstfeest
De messiaanse, koninklijke weg ontspringt niet in een paleis, maar in het Huis-van-David, in een onderkomen van herders, een stal! Niet in Jeruzalem, maar Bethlehem. Is dat ook vandaag aan de dag zo? Waar ligt dan nu BETHLEHEM, het broodhuis? Overal waar brood gedeeld wordt, aandacht gegeven wordt, brood-van-liefde onmisbaar is! Achter elke Koptische kerk in Egypte, staat een broodbakkerij. Elke dag staat er een mand vol broodjes voor de ingang van de kerk. Neem je zelf een broodje mee of voor een ander misschien?

Een kwetsbaar mensenkind?

Jarenlang heb ik op kerst gekookt in de kerk. Wie kwamen daar eten? Hongerige jongeren, verslaafden, gewone buurtbewoners, zwervers, in één van de buitenwijken van Rotterdam.

Daar ligt Bethlehem, ontspringt de messiaanse weg.

Käti van Bergen

De tweede advent
We zoeken naar woorden van hoop, licht, van uitzicht, die ons raken, als de nachten lang zijn. Als de duisternis nauwelijks wijkt. En je verlangt naar MORGEN…..in de verte! de titel van een boek van Albert en Joke Ploeger. Het vraagt van ons alert te zijn op kleine tekenen van licht! Misschien heb je ook wel gevoelige ogen nodig om deze te ontdekken. Anders gezegd: zo’n teken van het naderende licht van de  nieuwe morgen! Het zijn gelovige joden die ons wijzen op zulke kleine tekenen van verandering. Als er drie sterren oplichten aan de hemel dan wordt de nieuwe dag geboren!
Houdt je venster open naar de toekomst, naar MORGEN …..in de verte! Dan denk ik aan Nelson Mandela. Hij maakte dat zichtbaar! Toen hij met een kind aan de hand, terugging naar het Robbeneiland, de cel waar hij 27 jaar doorbracht. Het kind zette daar een dikke brandende kaars neer, een teken van licht, in welke duisternis ook!
Begin van een nieuwe morgen in de verte.
Hoopvolle lichten in ons levenshuis!

Käti van Bergen

De eerste Advent
De laatste zondagen van het kerkelijk jaar, ook wel genoemd ‘zondagen van de voleinding’ Dan breekt de adventstijd aan. Maar zo’n scherpe lijn ligt er niet tussen die zondagen! Veel mooier is de naam zondagen van de kentering, een geleidelijke verandering, beweging, van duisternis naar steeds meer licht, die doorgaat tijdens advent! Nog zijn de nachten lang, de dagen kort met weinig licht! En we verlangen naar oplichtende dagen. Verlangen en verwachten, waken en wachten! Het zijn adventswoorden, die als het ware tegen elkaar aan schuren, met elkaar te maken hebben ons raken. Waar gaat ons verlangen naar uit?

Käti van Bergen

Zelfs in de diepste nacht
ken ik de zekerheid
dat mij de morgen wacht.
Het licht heeft alle tijd.   

Sytze de Vries