Geen categorie

Zondag 16 april: Pasen

Het zijn vrouwen die naar Jezus graf gaan. Maria van Magdala vindt er Jezus niet. Maar wel een engel. “Hij is hier niet, Maria.” Nee, hij woont al, voor altijd, in de hoofden en harten van mensen. Met al het bijzondere dat hij heeft gedaan en verteld. Van de Eeuwige die de dood met zijn grote Onderwijzing verslaat. Het Koninkrijk is voor wie dat durft: ook al sterft Jezus, het kómt! Vertel het, vertel het steeds verder: zó is onze G’d en niet ánders: G’d van het leven! Dát is: Jezus’ opstanding mag ons opstaan worden tegen elk denkbaar ónrecht! a.w.

Kerstfeest
De messiaanse, koninklijke weg ontspringt niet in een paleis, maar in het Huis-van-David, in een onderkomen van herders, een stal! Niet in Jeruzalem, maar Bethlehem. Is dat ook vandaag aan de dag zo? Waar ligt dan nu BETHLEHEM, het broodhuis? Overal waar brood gedeeld wordt, aandacht gegeven wordt, brood-van-liefde onmisbaar is! Achter elke Koptische kerk in Egypte, staat een broodbakkerij. Elke dag staat er een mand vol broodjes voor de ingang van de kerk. Neem je zelf een broodje mee of voor een ander misschien?

Een kwetsbaar mensenkind?

Jarenlang heb ik op kerst gekookt in de kerk. Wie kwamen daar eten? Hongerige jongeren, verslaafden, gewone buurtbewoners, zwervers, in één van de buitenwijken van Rotterdam.

Daar ligt Bethlehem, ontspringt de messiaanse weg.

Käti van Bergen

De tweede advent
We zoeken naar woorden van hoop, licht, van uitzicht, die ons raken, als de nachten lang zijn. Als de duisternis nauwelijks wijkt. En je verlangt naar MORGEN…..in de verte! de titel van een boek van Albert en Joke Ploeger. Het vraagt van ons alert te zijn op kleine tekenen van licht! Misschien heb je ook wel gevoelige ogen nodig om deze te ontdekken. Anders gezegd: zo’n teken van het naderende licht van de  nieuwe morgen! Het zijn gelovige joden die ons wijzen op zulke kleine tekenen van verandering. Als er drie sterren oplichten aan de hemel dan wordt de nieuwe dag geboren!
Houdt je venster open naar de toekomst, naar MORGEN …..in de verte! Dan denk ik aan Nelson Mandela. Hij maakte dat zichtbaar! Toen hij met een kind aan de hand, terugging naar het Robbeneiland, de cel waar hij 27 jaar doorbracht. Het kind zette daar een dikke brandende kaars neer, een teken van licht, in welke duisternis ook!
Begin van een nieuwe morgen in de verte.
Hoopvolle lichten in ons levenshuis!

Käti van Bergen